Οχήματα. Τόσο χρήσιμα και συνάμα τόσο επικίνδυνα. Η εφεύρεση που εκμηδένισε τις αποστάσεις και αύξησε τους ρυθμούς στην ταχύτητα που λειτουργεί ο σύγχρονος κόσμος.
του Νίκου Μωράκη
Όπου υπάρχει δράση όμως υπάρχει και αντίδραση. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση μια πολύ οδυνηρή αντίδραση. Βλέπετε η ταχύτητα συνοδεύεται με τεράστιες ευθύνες που αν δεν τηρηθούν… τότε θρηνούμε ανθρώπινες ζωές.
Δυστυχώς οι Έλληνες σε αυτή την περίπτωση αποδεικνύονται ανεύθυνοι. Άσχημο να το διαβάζεις αλλά ακόμα πιο άσχημο όταν το συνειδητοποιείς. Όταν τα νούμερα δείχνουν την τραγική αλήθεια μιας χώρας που κυριολεκτικά ξεκληρίζεται στους δρόμους. «Είναι σαν να πέφτει κάθε μέρα σε μια κατοικημένη περιοχή, ένα μικρό αεροσκάφος της αεροπλοΐας με 20 επιβάτες. Ή σαν να ξεκληρίζεται μια μικρή κωμόπολη!», είχε δηλώσει σε πρόσφατη παρουσίασή του, στη Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας ο Αναστάσιος Μαρκουίζος, γνωστός ως “Ιαβέρης”.
1.600 νεκροί, 20.000 τραυματίες και ένα κόστος που υπολογίζεται περίπου στα 315 εκατ. ευρώ σε υλικές ζημιές και 221 εκατ. ευρώ σε σωματικές βλάβες και αυτά μόνο μέσα σε ένα χρόνο και μόνο για τα Ασφαλισμένα οχήματα!
Στοιχεία που συγκλονίζουν και δείχνουν το μέγεθος του προβλήματος. Ενός προβλήματος που αντί να λυθεί με δραστικές, κάθετες – από πλευράς κυβέρνησης – αποφάσεις αντιμετωπίζεται με αδιαφορία και προχειρότητα.
Όπως αντιμετωπίζεται το θέμα των ανασφάλιστων οχημάτων. Των οχημάτων δηλαδή που όταν σε χτυπήσουν στο δρόμο (δεν είναι θέμα τύχης αλλά θέμα χρόνου με 600.000 ανασφάλιστα οχήματα) εκτός από τη σωματική βλάβη που ίσως σου προκαλέσουν, θα σου δημιουργήσουν και μια αναπάντεχα τεράστια οικονομική ζημιά καθώς σε μεγάλο ποσοστό δεν θα είναι σε θέση να σου αντικαταστήσουν ούτε την υλική ζημιά αλλά ούτε να σου καλύψουν τη σωματική βλάβη.
Και δεν είναι τόσο η οικονομική κάλυψη της αστικής ευθύνης του οδηγού από ένα «λάθος της στιγμής» που καθιστά σημαντική την ασφάλεια σε ένα αυτοκίνητο, όσο η νοοτροπία για την οποία μπαίνεις στη διαδικασία να το ασφαλίσεις. Η νοοτροπία του πολιτισμένου Ευρωπαίου αν θέλετε που συνειδητοποιεί την επικινδυνότητα της χρήσης του οχήματος και αναλαμβάνει την ευθύνη να πράξει αναλόγως. Είναι το ίδιο με τη χρήση της ζώνης ασφαλείας μόνο που στην προκειμένη περίπτωση φροντίζεις για την ασφάλεια όλων των άλλων γύρω σου. Ένα δείγμα σεβασμού στους υπόλοιπους οδηγούς, στους κατοίκους της πόλης που ζεις.
Όταν ασφαλίζεις το όχημά σου, εξασφαλίζεις την ασφάλεια όσων κινούνται γύρω σου.
Ας μιλήσουμε όμως και για τα νούμερα. Το 2014 σύμφωνα με μελέτη της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιριών Ελλάδος (ΕΑΕΕ) από το σύνολο των 4.407.987 επιβατικών οχημάτων που ήταν ασφαλισμένα στην Ελλάδα προέκυψαν 207.867 υλικές ζημιές που κόστισαν στις Ασφαλιστικές εταιρείες 233.626.925 ευρώ ενώ υπολογίστηκαν και 8.248 σωματικές βλάβες οι οποίες καλύφθηκαν και πάλι με κόστος 153.744.436 ευρώ. Χρήματα τα οποία οι Έλληνες είχαν ήδη προβλέψει να δώσουν με τη μορφή ασφαλιστηρίων συμβολαίων στις εταιρείες τα οποία τους γύρισαν πίσω αντικαθιστώντας τις ζημιές τους. Και όχι μόνο τους γύρισαν πίσω αλλά προστάτεψαν την οικονομία από πιθανές παθογένειες που πιθανόν να δημιουργούσαν. Παθογένειες που σύμφωνα με τα λεγόμενα του «Ιαβέρη» κοστίζουν στην Ελληνική Οικονομία 12 δισ. το χρόνο και απασχολούν το 40% της υγείας.
Και ερχόμαστε στο συμπέρασμα. Με τέτοια αποκαλυπτικά νούμερα, είναι σωστό να παίρνουμε την ασφάλιση αυτοκινήτου ελαφρά τη καρδία; Είναι σωστό οι ανασφάλιστοι οδηγοί να παίζουν “κρυφτό” με τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων όταν αποδεδειγμένα τα ανασφάλιστα οχήματα κάνουν κακό – εν τέλει – και στη δική τους τσέπη αλλά και στη μεγάλη τσέπη της πολιτείας; Όπως όλα δείχνουν την τάξη θα επιβάλλει για άλλη μια φορά ο φόβος των τσουχτερών προστίμων που κατά καιρούς ανακοινώνουν ότι θα επιβληθούν με τους ανασφάλιστους οδηγούς να τρέχουν κυριολεκτικά τελευταία στιγμή να ασφαλιστούν. Εικόνα συνηθισμένη στην Ελλάδα του 2016.
Δείτε το χάρτη με τις πόλεις που έχουν τα υψηλότερα ποσοστά τροχαίων ατυχημάτων βάσει συχνότητας ζημιών:
