Ένα από τα νεότερα, κατά ίδρυση, Υποκαταστήματα του μεγάλου Ασφαλιστικού Ομίλου της Θεσσαλονίκης είναι αυτό της όμορφης και ιστορικής Νάξου, το οποίο μετά από σχετικό διαγωνισμό επιλέχθηκε για τις ασφαλίσεις περιουσιακών στοιχείων του πολυδραστήριου και καλώς οργανωμένου ομώνυμου δήμου της.
Πριν από λίγα μόλις χρόνια κάτι παρόμοιο θα ήταν αδιανόητο, όχι ακριβώς λόγω της απόστασης μεταξύ Νάξου και Θεσσαλονίκης, αλλά κυρίως λόγω της 3ης και νεοελληνικού τύπου αυτή τη φορά υποτακτικής «συμμαχίας» Αθηνών επί της Νάξου. Συμμαχία η οποία, ειδικά για τη μονοπώληση των ασφαλίσεων, μηχανεύθηκε και επέβαλε παραπλανητικά σε πολλές Αυτοδιοικήσεις της χώρας το από την Ευρωπαϊκή Κοινοτική Νομοθεσία αυτόματα άκυρο και απαγορευμένο εφεύρημα συμφωνίας μέρους ασφαλιστικών επιχειρήσεων και αθηναϊκού σωματείου τους για την πληρωμή συμβατικών υποχρεώσεων αποζημιώσεως δικαιούχων. Το οποίο όμως συνέτριψε νομικά ο εκτός μεθοδεύσεων Ασφαλιστικός Όμιλος της Θεσσαλονίκης, καθιερώνοντας ευρύτερο και απολύτως ελεύθερο σύστημα αποζημιώσεως δικαιούχων ασφαλισμένων.
Οι Έλληνες της αποκεντρωμένης Ελλάδας έχουν αντιληφθεί καλά ότι τα αγαθά δεν αποκτώνται «κόποις» πλέον.
Θα το αντιληφθούν και όσοι αποζητούν εξ αυτών ή τους είναι αδύνατο να αντέξουν τους κόπους για την απόκτηση αγαθών;
