Ολοκληρώθηκαν οι εργασίες του 28ου συνεδρίου της Ομοσπονδίας Ασφαλιστικών Συλλόγων Ελλάδος (ΟΑΣΕ) όπου εγκρίθηκε το αξιακό πλαίσιο και οι θέσεις του Προγράµµατος ∆ράσης, όπως κατατέθηκαν στο σώμα και αφορούν τον πολιτικό προσανατολισμό και τους τρόπους ενωτικών διεκδικητικών πρωτοβουλιών για την διατήρηση και επέκταση όλων των οικονοµικών, ασφαλιστικών και εργασιακών δικαιωµάτων των εργαζοµένων.
Όπως αναφέρεται:
“Η αντιμετώπιση της καλπάζουσας οικονομικής ύφεση, της έκρηξης της ακριβείας και της ανθρωπιστικής κρίσης, αλλά και οι αρνητικές εξελίξεις από τον πόλεμο στην Ουκρανία, είναι ζητήματα άµεσης προτεραιότητας για τη ΟΑΣΕ.
1. Για τα ζητήματα ΕΙΡΗΝΗΣ
“Δεν υπάρχει έντιμος τρόπος να σκοτώνεις, ούτε ευγενικός για να καταστρέψεις. Το μόνο καλό σε ένα πόλεμο είναι το τέλος του”. Με αυτή τη φράση του πρώτου πρόεδρου των ΗΠΑ Α.Λίνκολν η ΟΑΣΕ είχε καταδικάσει τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς εναντίον της πρώην Γιουγκοσλαβίας το 1999.
Η ΟΑΣΕ διαχρονικά και αταλάντευτα καταγγέλλει την καταστρατήγηση του Διεθνούς δικαίου, την παραβίαση συνθηκών και συμφωνιών και οποιαδήποτε παραβίαση συνόρων.
Καταδικάζει την Ρώσικη εισβολή, στο ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος της Ουκρανίας, που ως αποτέλεσμα της έχει, τους χιλιάδες νεκρούς, την αναγκαστική απομάκρυνση εκατομμυρίων ανθρώπων από τα σπίτιατους, δημιουργώντας ατέλειωτες στρατιές προσφύγων, καθώς και την καταστροφή κρίσιμων και ζωτικών υποδομών.
Απαιτείται η άμεση κατάπαυση του πυρός, η απομάκρυνση του στρατού εισβολής, ο σεβασμός των συνόρων καθώς και η εφαρμογή όλων των κανόνωνδικαίου για την επιστροφή της ειρήνης στην περιοχή .
2. Για τα ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΘΕΜΑΤΑ
Τα κυβερνητικά μέτρα «στήριξης» σε καμία περίπτωση δεν καλύπτουν τις εισοδηματικές απώλειες των εργαζομένων, ενώ η εργασιακή νομοθεσία, με αποκορύφωμα τον Νόμο Χατζηδάκη απορρυθμίζουν πλήρως τις εργασιακές σχέσεις και αυξάνουν την ανασφάλεια στον κλάδο. Με αιχμή του δόρατος την αφαίρεση της προστασίας από τις απολύσεις και την ουσιαστική κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, επιδεινώνεται ακόμη περισσότερο το εργασιακό περιβάλλον.
Το επόμενο διάστημα καλούμαστε να διαχειριστούμε με αξιόπιστο και φερέγγυο τρόπο όλες τις παραπάνω προκλήσεις.
Εκφράζουμε την έντονη διαμαρτυρία μας :
Α) Για την συνεχιζόμενη πολιτική της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών, η οποία επιμένει στην μη υπογραφή Κλαδικής Σύμβασης, παρά τις συνεχείς προσπάθειες της Ομοσπονδίας . Μια τακτική που έρχεται σε αντίθεση με την οικονομική πραγματικότητα και τις ανάγκες των εργαζομένων, με το υψηλό επίπεδο παρεχόμενων υπηρεσιών και αποτελεσμάτων του κλάδου μας, υπονομεύοντας κάθε έννοια εργασιακής ειρήνης.
Β) Για τον εργασιακό εκφοβισμό που υφίστανται οι εργαζόμενοι της Εθνικής Ασφαλιστικής, στην προσπάθειά τους να υπογράψουν αξιοπρεπή επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση, εκθέτοντας την διοίκηση της εταιρίας στους πελάτες της στους συνεργάτες της και όχι μόνο.
Γ) Για όσους εκμεταλλεύονται την ελλιπή παρουσία κρατικού ελέγχου και δημιουργούν ένα σκληρό εργασιακό περιβάλλον με φαινόμενα όπως: καταπάτηση ωραρίων απασχόλησης, εργασιακό mobbing, απλήρωτες υπερωρίες ,παράνομες απολύσεις, κατάχρηση της τηλεργασίας κ.α.
Δ) Για την πλήρη αποδυνάμωση των ελεγκτικών μηχανισμών, την κυβερνητική μονομέρεια σε εργασιακά θέματα. Τα «θέλω» και οι απαιτήσεις των εργοδοτών δεν µπορεί να γίνονται κυβερνητική πολιτική.
Διεκδικούμε και αγωνιζόμαστε για :
1) Το δικαίωμα και την προστασία της εργασίας, όπως αυτό περιγράφεται στο άρθρο 22 του Συντάγματος.
2) Την Υπογραφή κλαδικής σύμβασης σύμφωνα με τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων
3) Την υπογραφή αξιοπρεπών επιχειρησιακών συμβάσεων .
4) Την απόκρουση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και την υιοθέτηση εκείνων που θα ενισχύουν τα εισοδήματα και την πραγματική οικονοµία, θα σέβονται τα οικονοµικά, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώµατα των εργαζόµενων και θα αντιµετωπίζουν τις όποιες κρίσεις µε όρους κοινωνίας.
5) Να βελτιωθεί το βιοτικό και κοινωνικό επίπεδο των συναδέλφων και να προωθηθεί η αναγκαία σύγκλιση µισθών µε τον μέσο όρο του ασφαλιστικού κλάδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
6) Να μπει τέλος στον εργασιακό μεσαίωνα, τις επισφαλείς θέσεις εργασίας και την βάρβαρη εκμετάλλευση του δανειζόμενου και εργολαβικού προσωπικού στις ασφαλιστικές εταιρείες.
Όλοι ενωμένοι µπορούµε να υπερασπιστούµε τα δικαιώµατα µας και να διεκδικήσουμε την βελτίωση τους/’.
