Τι μας δείχνουν τα μοντέλα αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών σε άλλες χώρες

Στη δημιουργία ενός εθνικού προγράμματος αντιμετώπισης φυσικών καταστροφών αξιοποιώντας την εμπειρία από το εξωτερικό αναφέρθηκε ο Gerry Tighe, Head of Treaty Matrix Broker at Lloyd’s στην Ελλάδα.

της Βίκυς Γερασίμου

Όπως ανέφερε στο ετήσιο Συνέδριο της ΕΑΕΕ στο Costa Navarino, τα προγράμματα φυσικών καταστροφών ξεκίνησαν στην Ελβετία το 1939 με τη δημιουργία της Swiss Pool.

«Μπορούμε» εξήγησε «να αντλήσουμε εμπειρία από χώρες του εξωτερικού για το πώς αφενός μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί ο κίνδυνος και με ποιον τρόπο μπορεί αφετέρου να ποσοτικοποιηθεί». Μοντέλα του εξωτερικού:

1. Γαλλία: Η συμμετοχή των καταναλωτών είναι εκούσια. Στη Γαλλία αν αγοράσεις ένα ασφαλιστήριο κατοικίας έχει απεριόριστη κρατική εγγύηση. Είναι στην ουσία ένα πρόγραμμα αντασφάλισης με αντασφαλιστή την πολιτεία.
2. Ισπανία: Είναι υποχρεωτικό για την ασφαλιστική να το διαθέτει αλλά όχι για τον καταναλωτή να το αγοράσει. Καλύπτει όλες τις μορφές κινδύνου σε καθορισμένα ποσοστά. Δεν υπάρχει κρατική χρηματοδότηση και καλύπτει οικίες και βιομηχανικά κτίρια.
3. Καλιφόρνια: Πρόγραμμα αντασφάλισης προαιρετικό που καλύπτει ζημιές σε οικίες. Δημιουργείται με τα χρόνια ένα ταμείο και δεν υφίσταται κρατική χρηματοδότηση.
4. Ελβετία: δημιουργήθηκε το 1939 . Η συμμετοχή είναι προαιρετική. Καλύπτει σε πάγια ποσοστά τους αρχικούς κινδύνους και δεν υπάρχει χρηματοδότηση από την κυβέρνηση. Καλύπτει σπίτια, εμπορικά και βιομηχανικά κτίρια.
5. Ιαπωνία: Το σύστημα δημιουργήθηκε το 1966 και έχει περιορισμένη κρατική εγγύηση… Είναι επίσης προαιρετικό για τον καταναλωτή και υποχρεωτικό για τις ασφαλιστικές να το διαθέτουν. Βασικός αντασφαλιστής είναι η κυβέρνηση και δεν υπάρχει ταμείο.
6. Ταϊβάν: Περιορισμένη εγγύηση του κράτους. Το πρόγραμμα αφορά σεισμούς σε κατοικίες.
7. Νορβηγία: Οι ασφαλιστικές είναι υποχρεωμένες να διαθέτουν προγράμματα ασφάλισης. Δεν υπάρχει κρατική χρηματοδότηση και καλύπτει οικίες, εμπορικά και βιομηχανικά κτίρια, μαρίνες και παράκτιες περιοχές.
8. Τουρκία: Το πρόγραμμα TCIP δημιουργήθηκε μετά από το σεισμό του 1999 με τη βοήθεια της Παγκόσμιας Τράπεζας. Είναι υποχρεωτικό και στους καταναλωτές και τους ασφαλιστές.
9. Ρουμανία: Καλύπτει σεισμούς, πλημμύρες, κατολισθήσεις. Δεν υπάρχει χρηματοδότηση από την κυβέρνηση και με το χρόνο δημιουργείται αποθεματικό.
10. Ζηλανδία: Είναι υποχρεωτικό οι ασφαλιστικές να έχουν ασφαλίσεις για τσουνάμι, έκρηξη ηφαιστείου και σεισμό. Δεν υπάρχει κρατική χρηματοδότηση και δημιουργούνται αποθεματικά.
11. Καραϊβική: Το εν λόγω πρόγραμμα δημιουργήθηκε το 2007 με τους ασφαλισμένους να είναι οι μεμονωμένες κυβερνήσεις των νησιών, που αγοράζουν κάλυψη με μοντέλο παραμετροποίησης. Έτσι καλύπτονται ζημιές από βροχοπτώσεις, σεισμό και ανεμοθύελλες. Το ασφάλιστρο προκύπτει από το μέσο όρο των ζημιών. Δεν δημιουργείται αποθεματικό με τα χρόνια.