Η ευεργετική επίδραση της Τέχνης στην υγεία, μέσω της ψυχικής ενδυνάμωσης είναι γνωστή από αρχαιοτάτων χρόνων. Παγκοσμίως, πολλοί καλλιτέχνες που είχαν διαταραγμένο ψυχισμό κατάφεραν να θεραπευτούν μέσα από την ενασχόληση τους με την Τέχνη, ενώ με τις δημιουργίες τους άγγιξαν εκατομμύρια ανθρώπους, εμπνέοντάς τους, δίνοντας τους δύναμη, ηρεμία, αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία.
της Αλεξίας Σβώλου
Ένα παράδειγμα της ευεργετικής επίδρασης της Τέχνης σε έναν άνθρωπο με ψυχικό νόσημα αποτελεί η ιστορία του κορυφαίου Έλληνα γλύπτη από τον Πύργο της Τήνου, τον Γιαννούλη Χαλεπά, που έζησε σχεδόν όλη του την ζωή κατατρεγμένος, επειδή έπασχε από σχιζοφρένεια σε μια εποχή που οι ψυχιατρικοί ασθενείς θεωρούνταν δαιμονισμένοι και ο περίγυρός τους προσπαθούσε να τους θεραπεύσει με…εξορκισμούς. Δυστυχώς αυτά συνέβαιναν στην πραγματικότητα και όχι σε ταινίες του Χόλυγουντ, με τον Γιαννούλη Χαλεπά να έχει περάσει δεκαετίες ολόκληρες κλεισμένος σε ψυχιατρεία όπως αυτό της Κέρκυρας και κλειδωμένος σε μπουντρούμια.
Έστω και με καθυστέρηση ετών ωστόσο η επιστήμη κάνει βήματα μπροστά, προσπερνά τις δοξασίες του παρελθόντος και γυρίζει σελίδα. Έχοντας εμπεδώσει την ευεργετική επίδραση της τέχνης στην ψυχική υγεία και γενικότερα στην υγεία, οι επιστήμονες ξεκίνησαν χρησιμοποιούν εδώ και χρόνια την Τέχνη ως φάρμακο σε συνεδρίες, όπως είναι η μουσικοθεραπεία, η θεατροθεραπεία, η κινηματογραφοθεραπεία και άλλες μορφές θεραπευτικού καλλιτεχνικού αγγίγματος στην ψυχή και το σώμα των ανθρώπων με ψυχικές διαταραχές (άνοια, ψυχώσεις, αυτισμό κλπ), αλλά και των ανθρώπων με χρόνια νοσήματα, όπως είναι για παράδειγμα οι καρκινοπαθείς.
