Στις 6 Απριλίου, 2011, είναι η συνάντηση που ζήτησε η ΤΕ με τους Διαμεσολαβούντες. Στο τραπέζι, μεταξύ άλλων θεμάτων, είναι το επίμαχο θέμα της Πίστωσης που έχουν για χρόνια οι Πράκτορες και παρακρατούν τα Ασφάλιστρα από δύο μέχρι και έξι-επτά μήνες, είτε αυθαίρετα είτε μετά από συμφωνία με ορισμένες Εταιρείες. Είναι γνωστές οι Εταιρείες στην Αγορά, οι οποίες προκειμένου να προσελκύσουν μεγάλα χαρτοφυλάκια από μεγαλοπράκτορες, προσφέρουν μεγάλα χρονικά περιθώρια Πίστωσης, νομίζοντας ότι με τα μεγέθη θα μπορέσουν να ξεπεράσουν τα τεράστια ελλείμματα που έχουν στα Αποθεματικά τους. Οι Έλεγχοι που σκέπτεται να καθιερώσει τη Τράπεζα της Ελλάδος και στους Διαμεσολαβούντες θα επεκτείνεται στα Μητρώα τους, στον τρόπο με τον οποίον τηρούν το πελατολόγιό τους, τις συμβάσεις που έχουν με διάφορες Εταιρείες και κυρίως να αρχίσουν να εντοπίζουν τα “Δέντρα” δηλαδή τα “Μαύρα” Συμβόλαια Ασφάλισης Αυτοκινήτων από Πράκτορες Φαντάσματα που δεν έχουν την άδεια για διάφορους λόγους να διαθέτουν Ασφάλειες στο κοινό.
Η Τράπεζα της Ελλάδος σκέπτεται να καθιερώσει με το νέο νόμο τις 60 ημέρες ως ανώτατο όριο παρακράτησης των ασφαλίστρων από τους Πράκτορες ώστε το θέμα να λυθεί στη ρίζα του. Από την άλλη πλευρά, μεγάλες Εταιρείες που έχουν την οικονομική ευχέρεια θέλουν, πέρα από το περιθώριο του νόμου των 60 ημερών, να έχουν το δικαίωμα να προσφέρουν και 90 ημέρες Πίστωση με διμερή σύμβαση που να έχει το νόμιμο δικαίωμα να παρακάμψει το νόμο. Αυτό τους προσφέρει ένα σημαντικό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα απέναντι στις μικρότερες Εταιρείες και να προσελκύουν τα Δίκτυά τους.
