Εκτάκτως σήμερα στο πρόγραμμα των συναντήσεων μεταξύ Υπ. Εργασίας και θεσμών μπήκε το θέμα της «εξέλιξης της συνταξιοδοτικής μεταρρύθμισης», αν και αρχικά ήταν γνωστό ότι θα συζητηθεί μόνο το Εργασιακό.
Αν και οι τελευταίες διατάξεις του ασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου ψηφίστηκαν ως τροπολογίες τον περασμένο μήνα, οι δανειστές δεν λένε να πάρουν το βλέμμα τους πάνω από τα συνταξιοδοτικά ταμεία.
Και πώς θα μπορούσαν άλλωστε; Οι περικοπές σε επικουρικές και κύριες συντάξεις βρίσκονται ακόμα σε εκκρεμότητα (μιας και δεν έχουν ακόμα ολοκληρωθεί οι αναδρομικές κρατήσεις), ενώ τα ληξιπρόθεσμα χρέη των ταμείων προς τους ασφαλισμένους για εκκρεμείς συντάξεις και εφάπαξ βρίσκονται ακόμα στα ύψη.
Εξάλλου στον «αέρα» ακόμα βρίσκεται ο επαναϋπολογισμός των ήδη καταβαλλόμενων συντάξεων και η ενοποίηση των ταμείων κύριας ασφάλισης σε ένα ενιαίο ασφαλιστικό υπερ-ταμείο. Το υπερ-ταμείο πρέπει να έχει συσταθεί στις 1.1.2017 και ο επαναϋπολογισμός των συντάξεων πρέπει να έχει γίνει μέχρι τις 30.9.2017.
Δεν πρέπει να ξεχνά κανείς πως αυξάνονται εκείνοι οι οποίοι δεν πιστεύουν ότι ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας θα είναι εκείνος που προβλέπει το ΥΠΟΙΚ, αλλά θα είναι χαμηλότερος το 2017 (αν όχι και το 2016).
Αν επαληθευτούν τα αρνητικά σενάρια για το ΑΕΠ, τότε θα πέσουν έξω οι προβλέψεις για τα έσοδα των συνταξιοδοτικών ταμείων από εισφορές, ενώ θα μειωθεί η δυνατότητα του κράτους να κλείνει τις «τρύπες» στον προϋπολογισμό τους.
Από αυτή την άποψη, δεν είναι απορίας άξιον το γεγονός ότι το ΔΝΤ δεν έχει πάψει να ζητά με κάθε ευκαιρία περικοπές στις κύριες συντάξεις, ντύνοντας μάλιστα τη συγκεκριμένη σύσταση με κοινωνικό «μανδύα», μιας και ζητά τη μεταφορά κονδυλίων από τα ταμεία στους κοινωνικά ευάλωτους. Κάτι τέτοιο αποτελεί, κατά την άποψη των στελεχών του Ταμείου, εναλλακτική «διέξοδο» στο έλλειμμα χρηματοδότησης του προγράμματος κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης από 1.1.2017.
