Στην εποχή της ταχύτητας και της οικονομικής κρίσης, ο χρόνος περνάει αστραπιαία. Σε έναν κόσμο που κυριαρχεί η φράση «αυτό πρέπει να γίνει… χθες», η καθημερινότητα, τα προβλήματα και οι γρήγοροι ρυθμοί, πολλές φορές μας κάνουν να ξεχνάμε ότι υπάρχουν και κάποια πράγματα στη ζωή που πραγματικά αξίζουν την προσοχή μας.
Η ιστορία που ακολουθεί έχει στόχο να μας… ξυπνήσει!
«Ένας άνδρας γύρισε αργά σπίτι από τη δουλειά, κουρασμένος και εκνευρισμένος και βρήκε τον 5χρονο γιο του να τον περιμένει στην πόρτα.
ΓΙΟΣ: Μπαμπά να σε ρωτήσω κάτι;
ΠΑΤΕΡΑΣ: Ναι, βέβαια, τι είναι;
ΓΙΟΣ: Μπαμπά, πόσα λεφτά βγάζεις την ώρα;
ΠΑΤΕΡΑΣ: Αυτό δεν σε αφορά. Γιατί ρωτάς κάτι τέτοιο;
ΓΙΟΣ: Απλά θέλω να ξέρω. Σε παρακαλώ πες μου, πόσα χρήματα παίρνεις την ώρα;
ΠΑΤΕΡΑΣ: Αν έχεις τόσο μεγάλη ανάγκη να μάθεις, θα σου πω. Παίρνω 100 δολάρια την ώρα.
ΓΙΟΣ: Α! (με το κεφάλι σκυμμένο)
ΓΙΟΣ: Μπαμπά, μπορείς σε παρακαλώ να μου δανείσεις 50 δολάρια;
Ο πατέρας εκνευρίζεται..
ΠΑΤΕΡΑΣ: Αν ο μόνος λόγος που με ρώτησες, ήταν για να δανειστείς λεφτά για να αγοράσεις κάποιο χαζό παιχνίδι ή οποιαδήποτε άλλη ανοησία, τότε πήγαινε αμέσως στο δωμάτιό σου και πέσε στο κρεβάτι. Σκέψου γιατί είσαι τόσο εγωιστής. Δουλεύω σκληρά κάθε μέρα για μία τόσο παιδαριώδη συμπεριφορά;
Το αγοράκι πήγε στο δωμάτιό του και έκλεισε την πόρτα. Ο άνδρας κάθισε και άρχισε να εκνευρίζεται ακόμη περισσότερο για τις ερωτήσεις του γιου του. «Πώς τόλμησε να μου κάνει τέτοιες ερωτήσεις απλά και μόνο για να πάρει λεφτά;»
Μετά από σχεδόν μία ώρα, ο άνδρας είχε ηρεμήσει και άρχισε να σκέφτεται: “Ίσως είναι κάτι που πραγματικά χρειάζεται να αγοράσει με αυτά τα 50 δολάρια και η αλήθεια είναι ότι δεν ζητάει χρήματα συχνά”. Πήγε, λοιπόν, στο δωμάτιο του αγοριού και άνοιξε την πόρτα.
ΠΑΤΕΡΑΣ: Κοιμάσαι γιε μου;
ΓΙΟΣ: Όχι μπαμπά μου, είμαι ξύπνιος.
ΠΑΤΕΡΑΣ: Σκεφτόμουν ότι ίσως ήμουν πολύ σκληρός μαζί σου πριν. Είχα μία δύσκολη μέρα και έβγαλα την κούρασή μου πάνω σου. Ορίστε τα 50 δολάρια που ζήτησες.
Το μικρό αγόρι σηκώθηκε πάνω και χαμογέλασε.
ΓΙΟΣ: Ευχαριστώ μπαμπάκα.
Αμέσως, έβαλε το χέρι του κάτω από το μαξιλάρι του και έβγαλε μερικά τσαλακωμένα χαρτονομίσματα. Ο άνδρας είδε ότι το αγόρι είχε ήδη λεφτά και άρχισε ξανά να εκνευρίζεται. Το μικρό αγόρι άρχισε να μετράει αργά τα χρήματα και στη συνέχεια γύρισε και κοίταξε τον πατέρα του.
ΠΑΤΕΡΑΣ: Γιατί θέλεις λεφτά αφού ήδη έχεις;
ΓΙΟΣ: Γιατί δεν είχα αρκετά, τώρα έχω.
Μπαμπά, έχω 100 δολάρια τώρα. Μπορώ να αγοράσω μία ώρα από το χρόνο σου; Σε παρακαλώ έλα νωρίς σπίτι αύριο. Θέλω να φάμε μαζί.
Ο πατέρας έγινε κομμάτια. Αγκάλιασε το μικρό του γιο και τον παρακάλεσε να τον συγχωρέσει.
Είναι μία μικρή υπενθύμιση σε όλους εσάς που δουλεύετε σκληρά στη ζωή σας. Δεν θα πρέπει να αφήνουμε το χρόνο να περνάει χωρίς να αφιερώνουμε λίγο χρόνο με αυτούς που πραγματικά έχουν αξία για μας, αυτούς που έχουμε στην καρδιά μας.
Γι αυτό, λοιπόν, την επόμενη φορά θυμηθείτε να περάσετε χρόνο με τους δικούς σας, είτε αυτός αξίζει 5 είτε 100 «δολάρια». Γιατί μερικά πράγματα στη ζωή είναι πολύ πιο σημαντικά από τη δουλειά μας…
