.gif?rand=7455)
Αυτές τις ημέρες βλέπουμε στα κοινωνικά δίκτυα και τα Μέσα Επικοινωνίας μια σπουδή αναφοράς στο πρόσωπο της σπουδαίας βιωματικής φιλοσόφου και επιστήμονος, βυζαντινολόγου και ελληνίστριας που έφυγε πληρέστατη ημερών και σήμερα την κατευοδώνουμε προς την αθανασία.
Του Γιάννη Ρούντου*
Εκτιμώ πως αυτή η συγκίνηση που προκάλεσε η απώλειά της δεν συνδέεται τόσο με τη σπουδή του ανεκτίμητου έργου της -καθώς δεν θα είναι πολλοί από όσους ανήρτησαν ή αναπαρήγαγαν μια αναφορά, που θα έχουν διαβάσει μερικές, έστω, σελίδες του- όσο συνδέεται με μια διαισθητική ανάγκη. Και ακόμη πως, αυτή η ανάγκη έχει να κάνει με την απουσία της πνευματικότητας και των φωτεινών ανθρώπων στην καταναλωτική και φθηνή καθημερινότητά μας. Αν αυτή η συνειδητοποίηση όντως ισχύει, τότε είναι μια παρηγοριά για το μέλλον μας.
Ειδικότερα για την επιχειρηματική κοινότητα του τόπου μας, δεν μπορεί να είναι τόσο κενή πνευματικά η ηγετική καθοδήγηση προς την πολυσυζητούμενη “Βιωσιμότητα”, ώστε να μη βλέπει στον Πολιτισμό το ισχυρό νήμα της συνέχειας για την επιθυμητή κοινωνική ειρήνη και ευημερία.
Η διαπίστωση πως οι σημερινοί επιχειρηματικοί οργανισμοί και οι ηγεσίες τους, στην πλειονότητά τους, δεν κατανοούν, δεν ενδιαφέρονται και δεν επενδύουν στον Πολιτισμό, στις Τέχνες και στα Γράμματα, με πηγαίνει πολλά χρόνια πίσω στην επαγγελματική διαδρομή μου, όταν υπήρχαν παραδείγματα για το αντίθετο. Τέτοια παραδείγματα ενθάρρυναν και το προσωπικό μου επαγγελματικό στοίχημα, την προσπάθεια στη διαχείριση Εταιρικών Υποθέσεων ώστε να είναι η επιχειρηματικότητα συμμέτοχος στον Πολιτισμό και την Αειφορία μέσω της πνευματικής κληρονομιάς μας.
Το 1996 είχε εκδοθεί σπό τον Κώστα Στάικο, με την αποκλειστική χορηγία της Interamerican και του ηγέτη της Δημήτρη Κοντομηνά, η μνημειώδης “ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ – από την Αρχαιότητα έως την Αναγέννηση, 3000 π.Χ.-1600 μ.Χ.”, με προλεγόμενα της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ. Η επιφανής Ελληνίδα της διανόησης σημείωνε τότε, χαρακτηριστικά για την αξία του βιβλίου, στα προλεγόμενα:
«Στο παρελθόν στηρίζεται ίσως ένα καλύτερο μέλλον. Κι ας μην ξεχνάμε ότι όλοι οι τύραννοι και οι εχθροί της ελευθερίας στεριώθηκαν καίγοντας βιβλία και βιβλιοθήκες. “Πράξεις πίστης” (autodafe) ονόμασαν αυτές τις εναντίον του πνεύματος βιαιοπραγίες. Ο σεβασμός για το βιβλίο, η μέριμνα για τη βιβλιοθήκη μένει απάντηση ανθρωπιάς στην κάθε βαρβαρότητα: αυτό μας διδάσκει η ιστορική μνήμη των πολιτισμών την οποία κλείνει στους κόλπους της η ιδεατή βιβλιοθήκη».
Αισθάνομαι πραγματικά ευτυχής που έκλεισα την επαγγελματική διαδρομή μου σε αυτόν τον οργανισμό το 2021 με την ιδέα και την ευθύνη της αποκλειστικής χορηγίας του μεγάλου, πεντάτομου έργου “Η Πνευματική Πορεία του Γένους με όχημα το χειρόγραφο και το βιβλίο”, όπου περισώθηκε από τον αξέχαστο Κώστα Στάικο όλη η ελληνική πνευματική παράδοση από τα μέσα του 13ου αιώνα και μέχρι τα προεπαναστατικά χρόνια.
Αυτή ανάμνηση σήμερα αφιερώνεται στη σπουδαία εκλιπούσα ως οφειλόμενος αποχαιρετισμός.
(*) Γιάννης Ρούντος: πρώην στέλεχος της Ασφαλιστικής Αγοράς (Διευθυντής Εταιρικών Υποθέσεων και Σχέσεων, Επικοινωνίας & Δημοσιότητας, Υπευθυνότητας & Βιωσιμότητας – INTERAMERICAN 1994-2021), δραστηριοποιείται ως πρεσβευτής-σύμβουλος ιδεών και πράξεων για τον Πολιτισμό και την Αειφορία.
.gif?rand=4827)
