«Δεν είναι άδικο;», «Αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να συμβαίνει», «Γιατί να αρρώστησε το παιδί μου;», «ποιός φταίει;», «τι φταίει;», «Τα παιδιά πρέπει να παίζουν και να χαίρονται τη ζωή! Όχι να πονούν»….
Πρόκειται για ερωτήματα ανθρώπων που πονούν, αγωνιούν, μάχονται και θυμώνουν! Είναι οι γονείς των παιδιών που νοσούν από σοβαρά προβλήματα υγείας. Άλλοι αποδίδουν το πρόβλημα στις αμαρτίες τους και άλλοι στη βιολογία και το γενεαλογικό τους δέντρο. Μερικοί ψάχνουν να βρουν τις απαντήσεις στον εαυτό τους, άλλοι στην επιστήμη και άλλοι στο θεό. Άνθρωποι πληγωμένοι, που πάντα βρίσκουν τη δύναμη να πέφτουν απότομα στη μάχη της ζωής για να διδάξουν πολύ πρόωρα στα παιδιά τους αυτό που λέγεται «αξία της ζωής».
Και τι έχουμε να απαντήσουμε όλοι εμείς σε αυτούς τους γονείς; Τα επικρατέστερα είναι: «Υπομονή», «όλα θα πάνε καλά», «κάνε θετικές σκέψεις», «μην στενοχωριέσαι»… Είναι τίμιες φράσεις αλλά ακούγονται συνήθως «λίγες» και «ασήμαντες» μπροστά στον ψυχικό όλεθρο που βιώνουν οι γονείς για τα παιδιά τους. Κι όμως, δεν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό να τους πούμε, παρά μόνο να τους στηρίξουμε με πολύ σθένος και αυθεντικό ενδιαφέρον και να τους ευχηθούμε θερμά περαστικά από καρδιάς!
Αυτό κάνουν καθημερινά οι άνθρωποι του Χαμόγελου του Παιδιού που στέκονται στο πλευρό ολοένα και περισσότερων οικογενειών που τα παιδιά τους πάσχουν από προβλήματα υγείας.
Πίσω από αυτούς τους μικρούς ήρωες, βρίσκονται λοιπόν οι άλλοι «μεγάλοι» ήρωες, οι γονείς τους. Στηρίζουμε, αγαπούμε και νιώθουμε πολύ περήφανοι για όλους αυτούς. Ένα μεγάλο μπράβο που μας αποδεικνύουν συνεχώς τη δύναμη της ψυχής τους και ένα μεγάλο ευχαριστώ που μας μαθαίνουν ότι η μάχη της ζωής δίνεται μόνο με χαμόγελο….
