Η πορεία των βασικών οικονομικών μεγεθών της Τράπεζας και των Θυγατρικών της κατά το α΄εξάμηνο 2010, όπως συνοψίζονται παρακάτω, αντικατοπτρίζουν τις αρνητικές επιδράσεις της οικονομικής κρίσης:
Το σύνολο των λειτουργικών εσόδων αυξήθηκε κατά 17% σε €27,2 εκ. από €23,2 εκ. το α΄ εξάμηνο 2009 λόγω της μείωσης των εξόδων από τόκους κατά 42%. Οι ζημίες προ φόρων και προβλέψεων (λειτουργικό αποτέλεσμα) περιορίστηκαν κατά €4,2 εκ. σε €17,2 εκ. Οι ζημίες προ φόρων περιορίστηκαν σε €35,1 εκ. από €37,7 εκ. το α΄ εξάμηνο 2009 ενώ οι ζημίες μετά από φόρους και δικαιώματα μειοψηφίας διαμορφώθηκαν σε €34,3 εκ.
Το ενεργητικό μειώθηκε κατά 10% σε €2,2 δις από €2,4 δις στα τέλη του 2009. Οι σωρευτικές προβλέψεις για επισφαλείς απαιτήσεις αυξήθηκαν κατά 17% σε €121,8 εκ. από €103,7 εκ. στα τέλη του 2009 .Οι χρηματοδοτήσεις μετά από προβλέψεις μειώθηκαν κατά 6% σε €1,8 δις από €1,9 δις στα τέλη του 2009.
Οι καταθέσεις μειώθηκαν κατά 18% σε €1,5 δις από €1,8 δις στα τέλη του 2009.
Το σύνολο ιδίων κεφαλαίων αυξήθηκε κατά 6% σε €114,3 εκ. από €107,4 εκ. στα τέλη του 2009 .
Το 2010 η Τ ΒΑΝΚ, ενισχυμένη κεφαλαιακά, με τη στήριξη του νέου της βασικού μετόχου – το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο Ελλάδος Α.Τ.Ε.- και τη νέα της εταιρική ταυτότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με τις σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει το σύνολο του Ελληνικού Τραπεζικού συστήματος και της Ελληνικής οικονομίας. Η πορεία της πλέον εξαρτάται κυρίως από τους εξωγενείς παράγοντες που επηρεάζουν το σύνολο των Τραπεζών. Η άνοδος του κόστους δανεισμού, η αύξηση των επισφαλών απαιτήσεων, οι αυξημένες ανάγκες κεφαλαίων λόγω των οικονομικών συνθηκών σε συνδυασμό με την περιορισμένη πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές συνθέτουν τους κυριότερους κινδύνους που καλείται να αντιμετωπίσει η Τράπεζα και το ευρύτερο Ελληνικό Τραπεζικό σύστημα. Η Τ ΒΑΝΚ έχει διαμορφώσει το νέο της επιχειρηματικό πλάνο λαμβάνοντας υπόψη τις αρνητικές παραμέτρους και προβαίνει σε στοχευμένες κινήσεις δίνοντας έμφαση στην ενίσχυση της καταθετικής βάσης με την προσφορά ανταγωνιστικών προϊόντων, στην περαιτέρω μείωση του λειτουργικού της κόστους με τον συνεχιζόμενο εξορθολογισμό των δαπανών της και στη θωράκισή της έναντι του αυξημένου πιστωτικού κινδύνου εφαρμόζοντας αυστηρότερες διαδικασίες πιστοδοτικών εγκρίσεων και ενισχύοντας τους μηχανισμούς επαναείσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών.
