Επιτέλους η Alico ξεφορτώθηκε το στίγμα της AIG, όσο και αν αυτό ακούγεται σκληρό και οδυνηρό, για τους λάτρεις του μέχρι πρόσφατα γίγαντα της Ασφάλισης.
Δεν είναι δυνατόν μια Ασφαλιστική Εταιρεία που κατέρρευσε και η οποία βρίσκεται σχεδόν κάθε εβδομάδα, ως θέμα, σε όλες τις οικονομικές εφημερίδες των ΗΠΑ και της Ευρώπης να συνεχίζει τις εργασίες της σαν να μην τρέχει τίποτα… Ιδίως μετά από την πρωτοφανή χορήγηση των 130 και πλέον δισ. δολαρίων της Αμερικανικής Κυβέρνησης.
Ίσως και η AIG Greece κάνει το ίδιο. Η φίρμα της National Union είναι μια χαρά και ολόκληρη η Αγορά γνωρίζει την Ποιότητα και το χαρακτήρα της.
Το Μάνατζμεντ, σε ορισμένες περιπτώσεις, πρέπει να ασκείται βασιζόμενο καθαρά επί της Λογικής, γιατί διαφορετικά κοστίζει. Γι’ αυτό και είναι πολύ δύσκολο να Ασκηθεί Ισορροπημένα. Μπορεί η Σύγχρονη τάση που μας έφερε η «Συναισθηματική Νοημοσύνη» να προκάλεσε μερική σύγχυση σε αρκετούς Παραδοσιακούς Παραγωγικούς Μάνατζερ, όμως, ο Ισορροπημένος Μάνατζερ πρέπει να διακρίνει πότε να χρησιμοποιεί τη Λογική του σε βάρος των Συναισθημάτων του και πότε το αντίθετο. Αυτή η «Κρίση» είναι το Α και το Ω ενός Σύγχρονου Μάνατζερ.
Υπάρχουν περιπτώσεις που αποκλειστικά και μόνο η Λογική του Μάνατζερ πρέπει να τον οδηγεί να παίρνει σκληρές αποφάσεις.
Όταν ένας Παραγωγικός Μάνατζερ ή Καλός Πωλητής, π.χ., απειλεί το Κλίμα και τη Νοοτροπία που θέλει να καθιερώσει ο Ηγέτης στο χώρο του, τότε πρέπει να τον ξεφορτωθεί. Τότε μόνο πείθονται οι υπόλοιποι κατά πόσο ο Ηγέτης είναι αποφασισμένος να περάσει την Πολιτική του, τη Γραμμή του.
Ας μην ξεχνάμε ότι παρόμοια κρίσιμα θέματα δεν προσφέρουν την άνεση του χρόνου που χρειάζονται, προκειμένου να παρθεί μια μελετημένη απόφαση. Αυτό εννούν οι καθηγητές της Ηγεσίας και του Μάνατζμεντ, όταν αναφέρονται στην «Κρίση» ενός Ηγέτη. Αν δε διαθέτεις αυτή την έμφυτη «Κρίση», «την πατάς», όπως λέει ο λαός μας. Θέλετε ένα ζωντανό πρόσφατο παράδειγμα Ηγεσίας; Ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, όταν ξέσπασε το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, έχασε πολύτιμο χρόνο, που λειτούργησε εις βάρος του προσωπικά και εις βάρος της Κυβέρνησής του, γιατί δεν έπαυσε τον Ρουσόπουλο από τα καθήκοντά του και γιατί δε φρόντισε να αντικατασταθεί και ο… ευλογημένος Ηγούμενος Εφραίμ το ίδιο γρήγορα. Το άφησε να «δει τι θα κάνει», πείσμωσαν και οι δημοσιογράφοι, όσο ημέτεροι και αν είναι, γιατί η Κυβέρνηση προσπάθησε να τους βαφτίσει ηλίθιους, και πέρασαν σχεδόν δύο μήνες που βούιζε όλη η Ελλάδα για το προκλητικότατο σκάνδαλο.
Αυτό ήταν ένα βασικό Λάθος Ηγεσίας.
