To 2012 για πολλά πράγματα στην χώρα μας ήταν έτος αλλαγών. Για την υγεία όμως ήταν έτος σαρωτικό. Το 2012 στην υγεία άλλαξαν τα πάντα. Ο Ιανουάριος του 2012, μας βρήκε με τον νέο ασφαλιστικό οργανισμό τον ΕΟΠΥΥ. Ώσπου να μπορέσει να αντιμετωπίσει τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν με την ενοποίηση των πιο μεγάλων ταμείων της χώρας με 9 εκατομμύρια ασφαλισμένους έγινε μια μεγάλη αναστάτωση, με ασφαλισμένους σε ουρές στα ταμεία, για να αλλάξουν τα βιβλιάρια τους αλλά και σε ουρές στα ιατρεία για να γράψουν τα φάρμακά τους.
Το όριο των επισκέψεων ανά γιατρό, βρίσκει γιατρούς να το καλύπτουν τις πρώτες μέρες του μήνα, με αποτέλεσμα στη συνέχεια οι ασθενείς να πληρώνουν την επίσκεψή τους.
Τα πρώτα βήματα του ΕΟΠΥΥ είναι πολύ δύσκολα, και ζητάται να κάνουν όλοι υπομονή μέχρι να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά και να στελεχωθεί όπως πρέπει. Το μηχανογραφικό σύστημα δεν λειτουργεί και οι γιατροί δεν μπορούν να καταχωρήσουν τα παραπεμπτικά στο σύστημα με αποτέλεσμα να δημιουργείται άλλη μια αναστάτωση και περνούν κάποιοι μήνες μέχρι την πλήρη λειτουργία του συστήματος, όχι όμως χωρίς προβλήματα.
Τους γιατρούς το 2012 τους βρίσκει με ένα νόμο από τον Νοέμβριο, που έχει σχέση με την απελευθέρωση του επαγγέλματος, αλλά χωρίς να διευκρινίζει βασικά πράγματα για το ποιοι είναι οι αρμόδιοι για την χορήγηση άδειας λειτουργίας ενός ιατρείου και τι έγγραφα απαιτούνται. Το αποτέλεσμα ήταν μέχρι τον Μάρτιο να μην είναι δυνατόν να ανοίξουν ιατρείο νέοι ιατροί αλλά και να έχουν μπλοκάρει και οποιεσδήποτε αλλαγές στα ήδη υπάρχοντα. Η πίεση των συλλόγων αναγκάζει το Υπουργείο να εκδώσει τον Μάρτιο οδηγίες για να επιλύσει το όλο πρόβλημα.
Οι περικοπές δαπανών στο σύστημα υγείας με τεράστια κονδύλια έχει ως αποτέλεσμα στην διάρκεια του 2012 να κλείνουν μονάδες υγείας, αλλά και οι όποιες αντέχουν να είναι χωρίς υλικά απαραίτητα για την λειτουργία των χειρουργείων τους αλλά και των άλλων τμημάτων τους. Για πρώτη φορά, φέτος, έκλεισαν τις πόρτες τους σε ασθενείς νοσοκομεία της χώρας λόγω σημαντικών ελλείψεων σε υλικά.
Η έλλειψη επαρκών πόρων του ΕΟΠΥΥ αφήνει απλήρωτους γιατρούς, φαρμακοποιούς, διαγνωστικά κέντρα και κλινικές με αποτέλεσμα να κλείσουν αρκετές φορές μέσα στο έτος και να μπορέσουν έτσι να αποσπάσουν κάποια κονδύλια. Για πρώτη φορά, το 2012, δυναμικές κινητοποιήσεις γιατρών και φαρμακοποιών, με καταλήψεις αλλά και πορείες στο κέντρο της Αθήνας.
Η παθογένεια του συστήματος, αναγκάζει μονάδες υγείας να βάλουν οριστικά λουκέτο και φυσικά πολλούς ιατρούς και φαρμακοποιούς να μπλέκουν με τράπεζες και τα χρέη που έχουν δημιουργηθεί το 2012 αλλά και αυτά των παλαιότερων ετών.
Τα φάρμακα στο πλαίσιο των περικοπών δέχονται αρκετές μειώσεις και οι φαρμακοποιοί των ποσοστών τους και τελικά οδηγούν μια κουβέντα, στην αρχή και επιβολή στην συνέχεια για τα γενόσημα. Επίσης το 2012 επιβάλλεται η συνταγογράφηση δραστικής ουσίας και όχι εμπορικής ονομασίας. Αποτέλεσμα όλης αυτής της μεθόδευσης είναι να παρακολουθεί όλη η Ελλάδα συζητήσεις περί γενοσήμων και μη φαρμάκων και όλοι γίνονται ειδικοί στα φάρμακα.
Οι περικοπές σε πολλούς προληπτικούς σχεδιασμούς του Υπουργείου, έχει ως αποτέλεσμα το καλοκαίρι να έχουμε περιστατικά από ξεχασμένες ασθένειες που μεταδίδονται με κουνούπια αλλά και θανάτους.
Δυστυχώς όλη αυτή η κατάσταση που δημιουργήθηκε και η ανέχεια του κόσμου, που δεν έχει να αντεπεξέλθει σε βασικές του ανάγκες, οδηγούν ακόμα περισσότερους να ψάχνουν τα σκουπίδια αλλά και σε ανθρώπους που φτάνουν να τσακώνονται στην πλατεία Συντάγματος για μια σακούλα πατάτες.
Η τεράστια αύξηση της ανεργίας αναγκάζει τον Ιατρικό Σύλλογο της Αθήνας μαζί με την Αρχιεπισκοπή Αθηνών να επεκτείνει την κοινωνική του δράση με συλλογή φαρμάκων, από αυτά που περισσεύουν σε νοικοκυριά και να διανέμονται σε όσους τα έχουν ανάγκη. Επίσης το 2012 βρίσκει μια πλούσια κοινωνική δραστηριότητα σε διανομή τροφίμων σε όσους δεν έχουν, σε παροχή ιατρικών υπηρεσιών σε ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού αλλά και την ίδρυση κοινωνικών παντοπωλείων σε διάφορα σημεία της χώρας.
Δυστυχώς οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν δραματικά και η υγεία γενικά των Ελλήνων έκανε σημαντικά βήματα πίσω, σε σχέση με ότι είχαμε πετύχει τις προηγούμενες δεκαετίες. Οι μελέτες διαφόρων οργανισμών ΟΟΣΑ, ΠΟΥ και Ευρωπαϊκής Ένωσης ίσως και εσκεμμένα καταγράφουν αποτελέσματα της υγείας μέχρι το 2010, με αποτέλεσμα να μην καταγράφεται στατιστικά η δραματική επιβάρυνση της υγείας του Ελληνικού πληθυσμού για το 2011 αλλά και το 2012.
Οι σαρωτικές αλλαγές του συστήματος υγείας στην χώρα μας, με βασικό σκοπό τις τεράστιες περικοπές στην περίθαλψη και στο φάρμακο, έχει συνέπειες που θα φανούν τα επόμενα χρόνια. Δυστυχώς πολλά από τα προβλήματα που δημιουργούνται, θα συνοδεύσουν τις επόμενες γενιές με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Το μόνο που μπορούμε να ευχηθούμε για το 2013 είναι τουλάχιστον να μείνουν τα πράγματα εδώ που είναι τώρα και βέβαια να συνεχιστούν οι κοινωνικές δράσεις του ΙΣΑ και των λοιπών φορέων για να αντιμετωπίσουν επαρκώς το πλήθος των αναξιοπαθούντων συμπολιτών μας.
