Από το 2010 μέχρι σήμερα οι πολιτικές που έχουν ακολουθηθεί στο δημόσιο σύστημα υγείας έχουν επηρεάσει αρνητικά το προσδόκιμο επιβίωσης, την βρεφική θνησιμότητα και τα έτη υγιούς επιβίωσης για του Έλληνες, ενώ η μετακύλιση μέρους του κόστους στους ασθενείς οδήγησε σε αύξηση των καταστροφικών δαπανών υγείας τα ελληνικά νοικοκυριά.
της Βίκυς Γερασίμου
Υπολογίζεται ότι τα μέτρα δημοσιονομικής πειθαρχίας που έχουν ληφθεί τα τελευταία
χρόνια στον υγειονομικό τομέα, έχουν προκαλέσει δραματική μείωση της δημόσιας δαπάνης υγείας που αποτελεί πλέον το 5% του ΑΕΠ από περίπου 7% που ήταν προ δεκαετίας. Συνολικά από τις δαπάνες που γίνονται στον τομέα της υγείας περίπου το 35% το καταβάλλουν από την τσέπη τους οι πολίτες.
Σύμφωνα με την μελέτη για τις επιπτώσεις στην υγεία του πληθυσμού από τα αυστηρά δημοσιονομικά μέτρα στην χώρα μας αλλά και την οικονομική κρίση, που εκπόνησε ο καθηγητής Υγείας και πρόεδρος του ΙΠΟΚΕ, κ. Ι. Υφαντόπουλος μέσα στην τελευταία δεκαετία:
- Υπήρξε δραματική μείωση της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης. Στην πλειοψηφία τους τα μέτρα που ελήφθησαν αφορούσαν τη συγκράτησης του κόστους. Ειδικότερα από τα 177 μέτρα που καταγράφει η έρευνα στην φαρμακευτική πολιτική το 80% επικεντρώνονται στη συγκράτηση του κόστους.
- Από το 2012 έως το 2020 η συμμετοχή του δημοσίου τομέα στη χρηματοδότηση της φαρμακευτικής δαπάνης μειώθηκε από το 81% στο 51% με παράλληλη αύξηση της συμμετοχής των ασθενών από το 12% στο 16% και της βιομηχανίας από το 6% στο 33%
- Ο αριθμός των νοικοκυριών που υποφέρουν από καταστροφικές δαπάνες τριπλασιάστηκε μεταξύ 2008-2018
- Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην ΕΕ που η μείωση της κατά κεφαλήν φαρμακευτικής δαπάνης οδήγησε το προσδόκιμο επιβίωσης «προς τα πίσω». Το προσδόκιμο ζωής στην Ελλάδα αυξήθηκε με βραδύτερο ρυθμό από ό, τι σε πολλές χώρες της ΕΕ μεταξύ 2000-2017
- Η βρεφική θνησιμότητα ενώ παρέμεινε για πολλά χρόνια σε χαμηλότερα επίπεδα από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο, κατά την περίοδο της κρίσης αυξήθηκε σημαντικά ξεπερνώντας τον μέσο όρο των Κρατών Μελών της Ε.Ε.28
- Όσον αφορά τα έτη υγιούς επιβίωσης, κατά την περίοδο της κρίσης (2005-2016) οι Έλληνες φαίνεται να έχασαν συνολικά 3,4 έτη υγιούς επιβίωσης, με τα άτομα της ηλικίας των 65 ετών να προσδοκούν 2 έτη υγιούς επιβίωσης λιγότερα συγκριτικά με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο ετών υγιούς επιβίωσης.
