.gif?rand=5121)
Στην ομιλία του ο Sergio Βalbinot, στο 8ο Παγκόσμιο Συνέδριο Insurance Europe αναφέρθηκε σε ζητήματα που προκύπτουν μετά και την εφαρμογή του Solvency II αλλά και τις οδηγίες της Ε.Ε. σχετικά με τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις.
Κεντρική ιδέα, οι άσχημα σχεδιασμένες ρυθμίσεις της ΕΕ που μπορεί να βλάψουν τους καταναλωτές με την υπερφόρτωση πληροφοριών, την επανάληψη των απαιτήσεων, αλλά και τις υπερβολικές χρεώσεις.
Είναι πλέον εμφανές, πως για τη χάραξη πολιτικής πρέπει να υπάρξουν δράσεις για να διασφαλιστεί ότι η ΕΕ και οι διεθνείς κανονισμοί θα επιτρέπουν στους ασφαλιστές να συνεχίσουν να τοποθετούν τους καταναλωτές στο επίκεντρο των δραστηριοτήτων τους και στο μέλλον. Για να συμβεί αυτό, οι κανόνες πρέπει να είναι σαφείς, απλοί, κατάλληλοι για τον συγκεκριμένο σκοπό και καλά δοκιμασμένοι. Αλλά κυρίως να είναι σύμφωνοι με την Insurance Europe, τις Ευρωπαϊκές Επιχειρήσεις Ασφάλισης, και τις Αντασφαλιστικές Ομοσπονδίες.
Δυστυχώς, υπάρχουν πολλά παραδείγματα όπου η ευρωπαϊκή νομοθεσία – παρά το γεγονός ότι υπάρχουν καλές προθέσεις – δεν συμφωνεί με κανένα από τα παραπάνω. Αυτό είπε συνοψίζοντας ο πρόεδρος της Insurance Europe, κ. Sergio Balbinot, στην εναρκτήρια ομιλία του στο 8ο Ετήσιο Διεθνές Συνέδριο Ασφάλισης της ομοσπονδίας, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Δουβλίνο .
Ενώ εξηγεί πώς οι νέοι κανόνες της ΕΕ θα έχουν ως αποτέλεσμα οι καταναλωτές να υπερφορτωθούν με πληροφορίες.
Ο Balbinot συνέχισε λέγοντας: “Προκειμένου να συμμορφωθεί με την οδηγία για την ασφάλιση Διανομής (ΔΑΚ), τον κανονισμό του συσκευασμένου Retail που βασίζεται στην ασφάλιση Επενδυτικών Προϊόντων (PRIIPs) και στο Solvency II, ένα πρόσωπο που αγοράζει ένα ασφαλιστικό προϊόν θα λαμβάνει πλέον 148 διαφορετικά μέρη προσυμβατικής πληροφόρησης. Αυτό θα βοηθήσει το άτομο να κατανοήσει το προϊόν που αγοράζει, ή θα βοηθήσει να διατηρήσουν τη φήμη τους οι ασφαλιστές για σαφή και απλή, φιλική επικοινωνία; Σαφώς όχι”.
Ο πρόεδρος τόνισε ότι, ενώ ο όγκος των απαιτούμενων γνωστοποιήσεων πρέπει να είναι ο κατάλληλος, το περιεχόμενο των γνωστοποιήσεων πρέπει επίσης να είναι σωστό, αλλιώς οι κανόνες που είναι γραφτό να διατηρήσουν τους καταναλωτές σε καλύτερη ενημέρωση, θα μπορούσαν πραγματικά να προκαλέσουν σύγχυση ή ακόμη και να τους παραπλανήσουν.
Ο πρόεδρος έδωσε το παράδειγμα του εγγράφου “Βασικές πληροφορίες” (KID), η οποία έχει ως στόχο να βοηθήσει τους καταναλωτές να συγκρίνουν διάφορα προϊόντα και να αποκτήσουν μια καλύτερη κατανόηση των χαρακτηριστικών τους. Ωστόσο, στη σημερινή του μορφή, κάνει πραγματικά ασφαλιστικά προϊόντα – κακώς – να εμφανίζονται πιο ακριβά και πιο επικίνδυνα από ότι πραγματικά είναι.
Ο κ. Balbinot σχολίασε: “Αν τα θεσμικά όργανα της ΕΕ δεχθούν τις προτάσεις αυτές, αυτό σημαίνει ότι οι ασφαλιστές θα αναγκαστούν να παρέχουν πληροφορίες που δεν θα λειτουργήσουν όπως πρέπει και οι οποίες θα γίνουν μέρος της επόμενης πρόσκλησης υποβολής αποδεικτικών στοιχείων. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να λάβουν το χρόνο που απαιτείται για να αντιμετωπίσουν επιπλοκές του σχεδιασμού. Αυτή είναι μια περίπτωση όπου είναι πιο σημαντικό κάποιος να πάρει την σωστή απόφαση, από το να την πάρει γρήγορα”.
Ο πρόεδρος τόνισε επίσης ότι οι κανόνες προληπτικής εποπτείας μπορεί να έχουν απρόβλεπτες αρνητικές επιπτώσεις στους καταναλωτές. Ενώ βάσει του κανονισμού, οι κίνδυνοι μέσω του Solvency II υποστηρίζονται πλήρως αν και εξακολουθούν να υπάρχουν ανησυχίες ότι οι μετρήσεις Solvency II είναι υπερβολικά ασταθείς και δεν μετρούν σωστά τους κινδύνους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αδικαιολόγητα υψηλές κεφαλαιακές απαιτήσεις για προϊόντα όπως ιδιωτικές συντάξεις.
Για παράδειγμα, αν ένας ασφαλιστής χρεώσει επιπλέον 1% σε ετήσια βάση, σε μακροχρόνια συνταξιοδοτικά προϊόντα, λόγω των υπερβολικών κεφαλαιακών επιβαρύνσεων, θα μπορούσε να μειώσει το συνολικό συνταξιοδοτικό που θα έπρεπε να καταβάλει στον αντισυμβαλλόμενο, κατά περισσότερο από 20% σε διάρκεια 20 ετών.
Ο κ. Balbinot είπε ακόμη: “Αν αυτό το επίπεδο κεφαλαίου πραγματικά απαιτείται για να παρέχει την κατάλληλη προστασία τότε το κόστος μπορεί να δικαιολογηθεί. Αν είναι μόνο και μόνο επειδή υπήρξε μια υπερβολικά συντηρητική προσέγγιση, είτε επειδή δεν έχει αποδοθεί αρκετή προσοχή ή προσπάθεια και κατά συνέπεια το λάθος και οι κίνδυνοι έχουν μετρηθεί, τότε αυτό είναι απαράδεκτο”.
