Ο ιδιωτικός ασφαλιστικός κλάδος σήκωσε ένα σημαντικό κόστος της περίθαλψης του πληθυσμού, καταβάλλοντας αποζημιώσεις ύψους 1,7 δισ. ευρώ την περίοδο 2012-2015
της Ευγενίας Τζώρτζη
Η ανάγκη αναμόρφωσης των συστημάτων υγείας, επανέρχεται στο επίκεντρο της πολιτικής ατζέντας – μετά την Αμερική – αυτήν τη φορά και στη Γαλλία, όπου ένα από τα κεντρικά θέματα της προεκλογικής αντιπαράθεσης είναι τα ελλείμματα των κρατικών συστημάτων υγείας. Ο υποψήφιος της δεξιάς Φρανσουά Φιγιόν, αποφασισμένος να μειώσει τη λεγόμενη τρύπα στο σύστημα που υπολογίζεται στα 3,4 δισ. ευρώ, δεν έχει κρύψει την πρόθεσή του να προχωρήσει σε μια ριζική αναμόρφωση του δημόσιου συστήματος, που σε αρκετές αναλύσεις προέβαλε μέχρι σήμερα ως ένα από τα πιο αποτελεσματικά μοντέλα σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
«Θα πρέπει να εστιάσουμε τη δημόσια ασφάλιση κοινωνικής αλληλεγγύης μόνο στις σοβαρές και μακράς διάρκειας ασθένειες, αφήνοντας τη φροντίδα για τις υπόλοιπες ασθένειες στην ιδιωτική ασφάλιση» υποστήριξε σε πρόσφατες δηλώσεις του, κάνοντας πολλούς Γάλλους να ανατριχιάσουν, καθώς πίσω από αυτές τις συζητήσεις πολλοί είδαν το φόβο αμερικανοποίησης του γαλλικού δημόσιου συστήματος, για το οποίο οι ίδιοι οι Γάλλοι είναι πολύ περήφανοι.
Στην Ελλάδα η συζήτηση για τα προβλήματα στο δημόσιο σύστημα υγείας εξαντλείται στον αριθμό των προσλήψεων σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό και ουδέποτε το κόστος υγείας έγινε αντικείμενο υπεύθυνου προβληματισμού και ανάληψης πρωτοβουλιών. Μοιραία έτσι η συζήτηση εξαντλήθηκε σε μέτρα τύπου «κόφτη», όπως το clawback ή το rebate, πρακτικές που έχουν δημιουργήσει σοβαρές στρεβλώσεις στην αγορά.
