Επίκαιρος όσο ποτέ ο τίτλος του κλασικού θεατρικού έργου του Άρθουρ Μίλλερ. Μπορεί ο ταλαίπωρος εμποράκος Γουίλυ Λόμαν να υπέφερε από μεγαλομανία και να κατέρρευσε ηττημένος από τον ίδιο του τον εαυτό εν μέσω του αμερικάνικου κραχ, όμως οι Έλληνες έμποροι, απλά πληρώνουν μία… νύφη, αναγκαζόμενοι να υποστούν την κατάρρευση του δικού τους ονείρου: την επόμενη διετία υπολογίζεται ότι θα κατεβάσουν ρολά πάνω από 100.000 επιχειρήσεις, και θα μείνουν άνεργοι περισσότεροι από 200.000 εργαζόμενοι.
Τα «μαγαζιά της γειτονιάς» θα είναι σύντομα παρελθόν ενώ στην αγορά εκτιμάται ότι θα επιβιώσουν μόνο τα μεγάλα εμπορικά συγκροτήματα, εκεί όπου το ένα μαγαζί στηρίζει το άλλο. Ωστόσο και ναοί της κατανάλωσης τύπου Mall αντιμετωπίζουν ήδη μεγάλες απώλειες και σημαντικά χρέη, και δεν θα μπορέσουν να σταθούν χωρίς την στήριξη των τραπεζών. Στον ευρύτερο χώρο των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (συμπεριλαμβανομένων των επαγγελματιών και των βιοτεχνών) η κατάσταση είναι ακόμη πιο δύσκολη: εκτιμάται ότι μέχρι το 2011, θα αναγκαστούν να βάλουν λουκέτο περίπου 170.000 μικρές επιχειρήσεις ενώ η απώλεια θέσεων εργασίας υπολογίζεται σε περίπου 200.000.
Οπως πάνε τα πράγματα και η οικονομική δισπραγία του κόσμου, το θάνατος του Ελληνα ασφαλιστή πότε θα ελθει?
Persa, οταν ο μικρομεσαίος εμπορικός κόσμος (η ραχοκοκκαλιά της Ελληνικ’ης Οικονομίας) πεθαίνει ή είναι σε κατάσταση τεχνητής αναπνοής, και με το σκεπτικό οτι πολλοι απο αυτους αποτελούν ένα μεγάλο ποσοστό του πελατολογίου μας, τοτε νοίζω πως η απάντηση στο ερώτημά σου είναι προφανής.Εδώ δυσκολεύονται ή και ακόμα εχουν σταματησει να πληρώνουν τις υποχρεωτικές ασφαλιστικές εισφορές (ΟΑΕΕ και ΙΚΑ αν έχουν υπαλλήλους), τις “προαιρετικές” που είναι τα ιδιωτικά ασφαλιστήρια θα κοιτάξουν να διατηρήσουν? Οι εξαγορές δίνουν και πέρνουν…