Μια Ασιατική Ένωση στα πρότυπα της δικής μας Ευρωπαϊκής Ένωσης φαίνεται ότι ετοιμάζουν η Κίνα και η Ιαπωνία, προκειμένου να εκμεταλλευτούν τα νέα δεδομένα ή μάλλον τα κενά που δημιούργησε στην παγκόσμια Οικονομία η Χρηματοπιστωτική Κρίση των δύο τελευταίων ετών.
Το εγχείρημα είναι βέβαια γιγαντιαίο, γιατί περισσότερα χωρίζουν παρά ενώνουν τα διάφορα Ασιατικά Κράτη, τα οποία συγκριτικά έχουν τεράστιες κοινωνικές, οικονομικές κα πολιτικές ανομοιότητες.
Η Κίνα με την Ιαπωνία και την Κορέα έχουν εξαιρετικά ψυχρές εξωτερικές σχέσεις, ενώ η Ινδία έχει ακόμη πολύ δρόμο να κάνει προκειμένου να είναι σε θέση να διεκδικήσει μια ισότιμη σχέση σε μια Ένωση των Ασιατικών Οικονομιών.
Ωστόσο, η ενοποίηση των χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας με τα δισεκατομμύρια πληθυσμού θα έκλεβε πάρα πολλή από την αίγλη του «Ευρωπαϊκού Εγχειρήματος».
Το ζήτημα είναι πάντως ότι σε αυτή την πλευρά του πλανήτη υπάρχει… οργασμός ιδεών και πρωτοβουλιών, ενώ στην «από δω» Κυβερνήσεις και Αγορές προσπαθούν απλώς να επιβιώσουν.
Ας μην ξεχνάμε βέβαια ότι και η Ασία πέρασε μια άσχημη Οικονομική Κρίση το 1997, από την οποία πάντως βγήκε πιο δυνατή και σίγουρα πολύ πιο προσεκτική. Τότε είχε την ευκαιρία να εκκαθαρίσει τις αγορές της και να περιορίσει τα μεγάλα ανοίγματα και τα υψηλά ρίσκα, με αποτέλεσμα σήμερα να μπορεί να στέκεται στα πόδια της, ενώ οι αντίστοιχοι κολοσσοί της Δύσης ταλανίζονται επί σειρά δύο ετών.
