Μία δασκάλα του δημοτικού ρώταγε κάποτε τα παιδιά με τι ασχολούνται οι
γονείς τους:
– “Εσένα Γιωργάκη η μαμά σου τι κάνει όλη μέρα;”
Ο Γιωργάκης σηκώθηκε όρθιος και είπε με πολλή περηφάνια:
– “Είναι οδοντογιατρός κυρία!”
– “Εσένα Μαρία οι δικοί σου γονείς με τι ασχολούνται;”, ρώτησε στη
συνέχεια ένα κοριτσάκι που φαινότανε κάπως φοβισμένο.
Αυτό σηκώθηκε και διστακτικά ψιθύρισε:
– “Είναι ταχυδρόμος ο μπαμπάς μου κυρία και η μαμά μου δεν δουλεύει”.
– “Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τη δουλειά που κάνουν οι γονείς μας”,
είπε η δασκάλα θέλοντας να την εμψυχώσει. “Εσένα Τοτέ τι δουλειά κάνει ο
μπαμπάς σου;”, συνέχισε.
Ο Τοτός πετάχτηκε επάνω και με ζωηρό και περήφανο ύφος έριξε τη βόμβα:
– “Εμένα κυρία ο μπαμπάς μου δουλεύει πιανίστας σε μπουρδέλο!”
Κάγκελο η δασκάλα! Το ίδιο απόγευμα η δασκάλα πάει στο σπίτι του Τοτού και
χτυπάει αποφασιστικά το κουδούνι. Η πόρτα άνοιξε και στο κατώφλι φάνηκε ο
περιβόητος μπαμπάς.
– “Συγνώμη που σας ανησυχώ, αλλά έχω σοβαρό πρόβλημα με το μικρό.
Ισχυρίζεται ότι δουλεύετε πιανίστας σε μπουρδέλο και μάλιστα
υπερηφανεύεται γι’ αυτό! Τι έχετε να πείτε;”
– “Κοιτάτε να δείτε”, άρχισε να λέει χαμογελώντας ο πατέρας του Τοτού,
“στην πραγματικότητα είμαι αναλυτής προγραμματιστής πληροφοριακών
συστημάτων, εξειδικευμένος σε θέματα επικοινωνίας πρωτοκόλλου TCP/IP σε
περιβάλλον UNIX, και σε ανάπτυξη εφαρμογών με χρήση νέων τεχνολογιών
κατανεμημένων συστημάτων αρχιτεκτονικής CORBA, σε περιβάλλοντα
αντικειμενοστραφών σχεσιακών βάσεων δεδομένων OODBMS και σε χρήση
εργαλείων Business Objects σε μια εταιρεία επιεικώς απαράδεκτη.
Ε! πως να
το πω αυτό σε ένα 7χρονο παιδάκι;;;”
