του Γιώργου Δελαστίκ, Έθνος. Ωμό, κυνικό, ανελέητο από την πρώτη του κιόλας φράση το πρωτοσέλιδο κύριο άρθρο της δεξιάς, σοβαρής γερμανικής εφημερίδας η οποία εκφράζει τα συμφέροντα του Επιχειρηματικού κόσμου της Ηγεμονικής χώρας της Ευρώπης, της ΕΕ και της Ευρωζώνης: «Οι Ελληνες βρίσκονται ενώπιον μιας ιστορικής απόφασης. Πρέπει να διαλέξουν αν θέλουν να φτωχύνουν σε ευρώ ή σε δραχμές!», τονίζει χωρίς περιστροφές η εφημερίδα. Το ότι πρέπει να φτωχύνουν οι ‘Ελληνες είναι οπωσδήποτε αναγκαίο κατά το γερμανικό έντυπο, το μόνο που μπορούν να διαλέξουν είναι απλώς αν η Βουλή θα υπερψηφίσει το νέο πακέτο μέτρων, οπότε οι Έλληνες θα φτωχύνουν παραμένοντας στο ευρώ, ή αν θα απορρίψει τα μέτρα, οπότε θα φτωχύνουν εκτός ευρώ, επιστρέφοντας στη δραχμή! (Σημείωση ID: Γιατί ο Γ. Δελαστίκ, δεν αναφέρετε ποτέ στις Ιστορικές Εγκληματικές Ευθύνες των Ελλήνων Πολιτικών των τελευταίων 30 χρόνων, παρά αναφέρεται μόνο στους Γερμανούς ή στους λοιπούς τοκογλύφους που είναι γνωστοί ανά τους αιώνες για το… ανθρώπινο αίμα που πίνουν; Οι δικοί μας Πολιτικοί δεν γνώριζαν κάθε φορά που έβαζαν την υπογραφή τους ότι καταδίκαζαν με μαθηματική ακρίβεια στην εξαθλίωση ολόκληρο τον Ελληνικό Λαό;) Διαβάστε, ωστόσο,το υπόλοιπο άρθρο του Έλληνα Δημοσιογράφου ο οποίος συχνά φροντίζει να είναι επίκαιρος.
Η υιοθέτηση του νέου πακέτου λιτότητας «συνεπιφέρει την απώλεια της ευημερίας των Ελλήνων εντός του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος» υπογραμμίζει ο αρθρογράφος, ο οποίος, σημειωτέον, σε αντίθεση με τους Ελληνες κυβερνητικούς παράγοντες, δεν κάνει καμιά σύγκριση ανάμεσα στο αν η φτώχεια των Ελλήνων μέσα στο ευρώ θα είναι καλύτερη από τη φτώχεια τους εκτός του κοινού νομίσματος.
Αντιθέτως, ο τίτλος του κεντρικού θέματος της εφημερίδας την ίδια μέρα στη δεύτερη σελίδα της, που είναι και αυτό αφιερωμένο στην Ελλάδα, δίνει μία κάθε άλλο παρά αισιόδοξη προοπτική: «Μετά από κάθε περικοπή ακολουθεί νέα περικοπή»! Ατελείωτο δηλαδή το μαρτύριο των περικοπών, των νέων πακέτων μέτρων λιτότητας. Στο ίδιο φύλλο της «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» και το κεντρικό θέμα της πρώτης σελίδας ήταν αφιερωμένο στην Ελλάδα, με έναν ακόμη αποκαρδιωτικό τίτλο: «Ο Σόιμπλε αρνείται περαιτέρω κούρεμα του χρέους της Αθήνας».
Ο λόγος βεβαίως που ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών αρνείται το νέο «κούρεμα» είναι πως, σε περίπτωση που αυτό λάβει χώρα, θα αφορά ελληνικά ομόλογα που βρίσκονται στα χέρια των κεντρικών τραπεζών των χωρών της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Θα πρέπει επομένως να πληρώσουν το «κούρεμα» οι εταίροι και όχι οι ασφαλισμένοι και οι τράπεζες της Ελλάδας, μαζί με ξένους ιδιώτες, όπως έγινε με το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους τον Μάρτιο που οδήγησε σε χρεοκοπία τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία και το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Καμιά προθυμία δεν έχει επομένως ο Σόιμπλε, όπως είναι φυσικό, να πληρώσει η Γερμανία για το ελληνικό χρέος.
Αν όμως δεν γίνει «κούρεμα», παρ’ όλη την ψήφιση των νέων μέτρων, η Ελλάδα πλέει πλησίστια προς τη χρεοκοπία! Αρκεί μια απλή ματιά στους θεμελιώδεις πίνακες του προϋπολογισμού που κατέθεσε η κυβέρνηση για να το αντιληφθεί κανείς – και ταυτόχρονα να συνειδητοποιήσει κανείς τι απίστευτη απάτη είναι αυτή η μνημονιακή πολιτική της δήθεν διάσωσης της χώρας μας.
Μετά το περιβόητο «κούρεμα» των 200 δισεκατομμυρίων ευρώ του ελληνικού δημόσιου χρέους κατά 53% τον Μάρτιο, τι διαπιστώνει εμβρόντητος κανείς; Ότι το χρέος της χώρας που ήταν το 2011 στο ύψος του 170,6% του ΑΕΠ, αντί να μειωθεί… αυξήθηκε μετά το «κούρεμα» στο 175,6% για το 2012!
Η μαθηματική επιστήμη παραδίδει τα όπλα της και παραιτείται! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά, όπως τονίζεται στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού, το 2013 το δημόσιο χρέος της χώρας μας θα εκτιναχθεί στο… 190% του ΑΕΠ, στο 189,1% για την ακρίβεια!
Και μάλιστα το χρέος θα παραμείνει στη γειτονιά του 190% και το 2014 και το 2015 και το 2016 – κι αυτό στην καλύτερη περίπτωση!
Ζήτω που σωθήκαμε με το Μνημόνιο ή… ζήτω που καήκαμε; Είναι εξόφθαλμο ότι ισχύει το δεύτερο. Ειδικά αν λάβει κανείς υπόψη του ότι το ΑΕΠ της χώρας μας συρρικνώνεται διαρκώς με τρομακτικούς ρυθμούς: Από 231 δισ. ευρώ που ήταν το 2009 θα πέσει το 2013 στα… 183 δισ. ευρώ! Μια ασύλληπτη μείωση κατά σχεδόν 50 δισεκατομμύρια (48 για την ακρίβεια) σε τέσσερα χρόνια, ένα εφιαλτικό ποσοστό πτώσης 20,8%!
