του Κυριάκου Μερελή, Ασφαλιστικού & χρηματοοικονομικού συμβούλου, μέλους Δ.Σ.- μέλος της Επιτροπής Παρακολούθησης Ασφαλιστικής & Τραπεζικής Αγοράς του Ε.Ε.Θ.
Είναι γεγονός, ότι στο σύγχρονο – πολυσύνθετο οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό περιβάλλον, στο οποίο καλούμαστε να ζήσουμε, να δημιουργήσουμε και να αναπτυχθούμε, ο θεσμός της ιδιωτικής ασφάλισης βρίσκει πεδίο εφαρμογής, σχεδόν σε κάθε δραστηριότητά μας. Η ιδιωτική ασφάλιση δεν αποτελεί πλέον προνόμιο μόνο των λίγων και των πλουσίων.
Είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε και να διεκδικούμε τα δικαιώματα που απορρέουν από τα ασφαλιστήρια συμβόλαια που καταρτίζουμε. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι τράπεζες και τα απευθείας (direct) δίκτυα πωλήσεων που προωθούν ασφαλιστικά προϊόντα, ως αποκλειστικό τους μέλημα, έχουν την επίτευξη των οικονομικών στόχων τους και την μεγέθυνσή τους. Γι’ αυτό και δίνουν προτεραιότητα στους αριθμούς και όχι στην ποιότητα και στις ανάγκες των ασφαλισμένων.
Για τους τραπεζικούς υπαλλήλους καθώς και για τα λοιπά απρόσωπα δίκτυα πωλήσεων άλλωστε, είμαστε απλοί αριθμοί στους στόχους που θέλουν να επιτύχουν.
Κανένας τραπεζικός υπάλληλος δεν θα είναι δίπλα μας όταν τον χρειαστούμε, εκτός του ωραρίου εργασίας του (απογεύματα, Σαββατοκύριακα, αργίες, γιορτές), ούτε βέβαια και εντός του ωραρίου του, διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι τραπεζικός υπάλληλος και ΌΧΙ ασφαλιστής… ο ασφαλιστής όμως είναι πάντα κοντά μας για να παρέχει τις χρήσιμες και πολύτιμες υπηρεσίες του, όποτε τις χρειαστούμε.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι υπάλληλοι των τραπεζών πολλές φορές δεν διαθέτουν την απαραίτητη γνώση και εμπειρία για να συμβουλέψουν σε ό,τι έχει να κάνει με την ανάδειξη των ασφαλιστικών μας αναγκών, καθώς, τις περισσότερες φορές, οι τραπεζικοί υπάλληλοι, μεροληπτούν υπέρ συγκεκριμένης ασφαλιστικής εταιρείας και ασφαλιστικού προϊόντος που θέλουν να προωθήσουν. Αυτό συμβαίνει, εξαιτίας των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει απέναντι στη διοίκηση της τράπεζας στην οποία εργάζονται.
Επίσης, λογικό είναι κάποιος να αναρωτηθεί για το ποια θα είναι η στάση που θα κρατήσουν όταν επέλθει κάποιος από τους ασφαλιζόμενους κινδύνους και πρέπει να αποζημιωθεί, η απάντηση είναι, ότι θα προστατέψουν και θα προωθήσουν τα συμφέροντα του εργοδότη τους, δηλαδή αυτού που τους πληρώνει.
Τέλος, δεδομένου ότι οι τράπεζες πολλές φορές κατέχουν πακέτα μετοχών των ασφαλιστικών εταιρειών με τις οποίες συνεργάζονται, υπερασπίζονται από κοινού τα συμφέροντά τους, τα οποία τις περισσότερες φορές, αν όχι πάντα, συγκρούονται με τα δικά μας.
Εύστοχο άρθρο για τον εξορθολογισμό στην παροχή ασφαλιστικών υπηρεσιών.
Γιατί, η Ασφάλιση είναι αγαθό που συνδέεται σε υπόσχεση για χρήσιμη υπηρεσία όταν παραστεί ανάγκη, στην άτυχη στιγμή, όταν γίνει το κακό, όταν συμβεί το ανθρώπινο λάθος. Στη βάση αυτή, πρέπει να εμπνέει αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς στον Ιδιώτη – Οικογενειάρχη, στον Επαγγελματία, στην Επιχείρηση.
Πολύ περισσότερο σε περίοδο παραταταμένης οικονομικής ύφεση όπου το χρήμα είναι δυσεύρετο και οι ασφαλιστικές ανάγκες ακόμη πιο απαραίτητες, η Ασφάλιση δεν πρέπει να ευτελίζεται σε ένα “ευκαιριακό – εισπρακτικό προϊόν που πουλιέται από το γκισέ της τράπεζας“.