Εκεί που αποτελούσε θέμα μόνο κάποιων κλάδων εργαζομένων, ξαφνικά έγινε θέμα του 15% του εργατικού δυναμικού της χώρας.
Ο λόγος για την επαγγελματική ασφάλιση και για τις συζητήσεις τις οποίες κάνουν αυτές τις μέρες η ΓΣΕΕ και οι εργοδοτικοί φορείς (ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ) για την ίδρυση ενός “Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου” για τους 400.000 ανειδίκευτους εργάτες, οι οποίοι καλύπτονται μόνο από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.
Το πρόβλημα είναι πως η Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας δεν έχει από το 2013 την αρμοδιότητα να αποφασίζει για κομβικά ζητήματα που αφορούν τις εργασιακές σχέσεις.
Και αυτό γιατί εδώ και 4 χρόνια, η απόφαση για το ύψος του εθνικού κατώτατου μισθού έχει περάσει στο κράτος, ενώ οι κοινωνικοί εταίροι αποφασίζουν μόνο για τέσσερα επιδόματα, με σημαντικότερο το επίδομα γάμου.
Έτσι ενόψει της ανανέωσης της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (σ.σ. αναμένεται να υπογραφεί μέχρι τις 31/3/2017 , θα ισχύει μέχρι 31/12/2017 και θα αφορά μόνο τη διατήρηση τεσσάρων επιδομάτων), είναι πολύ πιθανόν να διατυπωθεί στη σχετική συμφωνία μεταξύ ΓΣΕΕ -Εργοδοτών ο στόχος ίδρυσης Εθνικού Επαγγελματικού Ταμείου στο οποίο θα μπορεί να συμμετάσχει εθελοντικά κάθε ένας εργαζόμενος που καλύπτεται από την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Κομβικό ζήτημα σαφώς αποτελεί εκείνο των πόρων. Προς το παρόν, όμως, το ζήτημα αυτό παραμένει χαμηλά στην ατζέντα των δύο πλευρών, αναμένοντας τα αποτελέσματα της διαπραγμάτευσης κυβέρνησης -θεσμών στο “μέτωπο” του Εργασιακού, δηλαδή το αν θα δοθεί ξανά η δυνατότητα καθορισμού του κατώτατου μισθού από τους κοινωνικούς εταίρους ή όχι.
