.gif?rand=1331)
«Πόσο χαριτωμένος-ευτυχισμένος («χαρίεν») είναι ο άνθρωπος όταν είναι Άνθρωπος», έγραψε και δίδαξε, ο τελευταίος των μεγάλων Ελλήνων σοφών της αρχαιότητας Μένανδρος (341-291 π.Χ.). Και είναι αυτός που βραβεύθηκε οκτώ φορές σε ποιητικούς διαγωνισμούς στα Λήναια της αρχαίας Αθήνας.
Γράφει και διδάσκει ο δημιουργός Μελάς Γιαννιώτης
Υπήρξε Μαθητής του Θεόφραστου στην Περιπατητική Σχολή (Λύκειο) του Αριστοτέλη και από τα 105 περίπου έργα του διασώθηκε ολόκληρο μόνον ένα με τίτλο «Ο Δύσκολος» ή «Ο Μισάνθρωπος»!
Το -γραμματικώς- αρχαιοελληνικό επίθετο «χαρίεις, χαρίεσσα, χαρίεν», εκ του αρχαιοελληνικού ρήματος «χαριτόω-χαριτώ» και στην νεοελληνική «χαριτωμένος, χαριτωμένη, χαριτωμένο», σημαίνουν και αποδίδουν επί ανθρώπων αυτόν ή αυτήν που έχει την από τον θεό και την φύση δοσμένη χάρη της καλοσύνης, αρετής και ηθικής, της ομορφιάς, της γλυκύτητας και κομψότητας ή τελειότητας σε σχέση με πράξεις και ενέργειες, ιδίως ψυχοπνευματικές, και γενικά τις εννοιολογικές Χάριτες της αρχαιότητας, που η Χριστιανική Θρησκεία αποδίδει στο Πρόσωπο της Παναγίας ως «Κεχαριτωμένης». Διαλογισθείτε κατά συνείδηση και διδαχθείτε εξ αυτών.
Το αντίθετο του χαριτωμένου ανθρώπου είναι ο αχάριστος και οι πράξεις του λέγονται αχαριστία, που είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα του αγνώμονα.
Στις περιπτώσεις μάλιστα αποδοχής δωρεάς και ευεργεσίας ο νόμος τιμωρεί βαρύτατα την αχαριστία με επιβολή υποχρεώσεως επιστροφής της δωρεάς.
Η αγνωμοσύνη όμως δεν τιμωρείται ίσως επειδή ισχύει η σοφία του ρητού «ουδείς αγνωμονέστερος του ευεργετηθέντος». Και είναι αληθέστατο αυτό.
Για την συγκεκριμένη περίπτωση ο Αριστοτέλης, και στο περί ευγνωμοσύνης κεφάλαιο του πολυδιδακτικού του βιβλίου «Ηθικά Νικομάχεια», δίνει ένα πραγματικά χρησιμότατο και διαχρονικότατο δίδαγμα με παρομοίωση του ευεργέτη ως «δανειστή» και του ευεργετούμενου ως «δανειζόμενου».
Δεν διδάσκεται όμως, κοινωνικώς ηθικοπλαστικά, για ευνόητους λόγους.
Το αποδίδω με απλά λόγια: Αφού γίνει η ευεργεσία αμέσως ο «δανειστής» νοιάζεται και ενδιαφέρεται συνεχώς για τον ευεργετούμενο με την πίστη και ελπίδα να ανταποδοθεί ο λόγος και ο σκοπός του «δανείου», ενώ αντίθετα ο «δανειζόμενος», όταν είναι αχάριστος, όχι μόνον αδιαφορεί, αλλά μισεί και προσπαθεί να εξαφανίσει τον «δανειστή» – ευεργέτη του!
Και για την αποφυγή αυτών των δύστυχων, συνειδησιακώς ή ασυνειδήτως, καταστάσεων ζωής -όπου ο άνθρωπος χάνει τις χάρες του- συμβουλεύει ο Αριστοτέλης να αποδίδουμε τιμές, ευχαριστίες και υπηρεσίες ανταποδόσεως στους δωρητές και ευεργέτες μας, για να μην είμαστε άτιμοι και ούτε άχαροι. Οι πράξεις αυτές δεν κοστίζουν, ενώ ωφελούν τον τιμώντα επειδή τον αναδεικνύουν και τον διακρίνουν ως χαριτωμένο από κάθε πλευρά.
Διαφορετικά και εφόσον δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε, τότε και προς αποφυγή εξαπατήσεως του εαυτού μας να μη δεχόμαστε δωρεές, ευεργεσίες και χάρες ή να τις επιστρέφουμε για να είμαστε και να αισθανόμαστε αφ’ εαυτού μας χαριτωμένοι, κατά τις διδαχές του Μένανδρου.
Βλέπουμε και διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι σε πολλά και βασικά πράγματα της ζωής ρυθμιστές αυτής μπορούμε να είμαστε εμείς οι ίδιοι, ανεξάρτητα γενικότερων καταστάσεων και πραγμάτων που μας επιφυλάσσει η ίδια η ζωή μας για την οποία και ο ίδιος ο Αριστοτέλης διερωτήθηκε «αν είναι τύχης παίγνιο ή καιρού λάφυρο», με κατάληξή του ότι «η ζωή είναι κίνηση»!
Μόνον οι πεθαμένοι και τα άψυχα δεν κινούνται και ούτε δημιουργούν.
Αυτή η πολλών εννοιών και διαστάσεων αριστοτελική «κίνηση» επιβάλλεται και πρέπει να είναι οδηγός όλων, παντού και πάντοτε, για ελπίδα χαριτωμένης ζωής και αναπόφευκτης φυγής εξ αυτής.
Αυτά γνωρίζω, αυτά πιστεύω, αυτά πράττω αταλάντευτα στον μακρύ βίο μου και για τους λόγους αυτούς χρονολογικά «είμαι τόσων ετών, όσων κάθε φορά αισθάνομαι», όπως ορθά λέγουν όσοι μπορούν να κινούνται και να δημιουργούν αδιαφόρως ηλικίας τους.
Και για τον καθένα είναι πάντα χρήσιμο να κάνει απολογισμό της δημιουργικής «κίνησής» του στο τέλος κάθε έτους για να βλέπει και να διαπιστώνει αν είναι χρήσιμος εν ζωή και συνεπώς χαριτωμένος άνθρωπος.
Ως παράδειγμα προς μίμηση από νεότερους, αλλά στην πράξη «γηραιότερους» εμού, στον πάντα δύσκολο τομέα νέων δημιουργιών και επιχειρησιακών δραστηριοτήτων, κάνω έναν συνοπτικό απολογισμό με τα εξής υπαρκτά και δεδομένα αποτελέσματα, πέραν και εκτός των Ασφαλιστικών καθηκόντων και υποχρεώσεών μου:
Κατά το λήξαν έτος 2025 ευτύχησα να δω υλοποιηθέντα πέντε (5) νέα Έργα προσωπικής μου δραστηριότητας με πρώτο και σοβαρότατο την ίδρυση εργοστασίου εμφιαλώσεως αναγνωρισμένου σε Ευρωκοινοτικό επίπεδο ορεινού (1360μ.) Φυσικού Μεταλλικού Νερού και εργαστηριακά αποδεδειγμένη ιδιότητά του να είναι το ελαφρύτερο νερό «κατάλληλο για δίαιτα πτωχή σε νάτριο», όπως επίσημα δημοσιεύθηκε στο υπ΄ αριθμ. 6269/21.11.2025 ΦΕΚ η υπ’ αριθ. Δ1Δ/Γ.Π. 5204/11.11.2025 Απόφαση του Ελληνικού Υπουργείου Υγείας.
Η εμπορική του επωνυμία είναι «Βλάστη» και με την εγκατάσταση νέας και ειδικής παραγγελίας γραμμής παραγωγής, που ήδη πραγματοποιείται, θα «πίνετε εξ αυτού πάντες», ευωχούμενοι, ευζωούμενοι και υγιαίνοντες!
Διευκρινίζω ότι κατά τις διατάξεις του νόμου από την ημέρα αναγνωρίσεως της πηγής «Βλάστη» ως Φυσικού Μεταλλικού Νερού έπαυσε η παραγωγή του υπό την επωνυμία «Άσκιον», όπως και οι διαφημιστικές φιάλες 0,5 λίτρου με την επωνυμία του Ομίλου «ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ» και διατίθενται μόνον τα μέχρι τότε εμφιαλωθέντα αποθέματα από τα Υποκαταστήματα της «ΓΕΒ» (Βλάστη, Θεσσαλονίκη και Αθήνα).
Οι άλλες νέες δραστηριότητές μου αφορούν το από ετών τρίπτυχο που διδάσκω στην πράξη «τροφή-νερό- ενέργεια», μαζί με τα προϊόντα «ΓΕΒ» υγείας και ομορφιάς, δηλαδή και για την εξωτερική εμφάνιση του χαριτωμένου ανθρώπου. Συνεχίζω να είμαι και κατά πράξη «μελάς» (όχι μόνον κατ’ όνομα) με παραγωγή τόνων άριστου και βραβευμένου ορεινού μελιού και άλλων μικρών ποσοτήτων μελισσοκομικών προϊόντων από το ιδιόκτητο Μελισσοκομείο μου, που είναι και το μεγάλο μου «πάθος», μεταξύ των άλλων δραστηριοτήτων μου.
Αυτά και πολλά άλλα, σχετικά ή άσχετα κατά επιλογή και «κίνηση» κάθε ζωντανού και ενεργητικού ανθρώπου, γεμίζουν, ομορφαίνουν και μακραίνουν την ζωή μας, ενώ οι μη παραγωγικές και μη δημιουργικές ασχολίες ευτελών και οκνηρών την καταστρέφουν.
Συνεπώς: Δραστηριοποιηθείτε, κινηθείτε όσο και όπως μπορείτε για να διακριθείτε πάντα ηθικά και έντιμα, ως Χαριτωμένοι Άνθρωποι!
