Του Og Mantino* Ο άνθρωπος κάποτε, πιθανόν μέσω μιας πιο στενής επικοινωνίας με τον Θεό, πίστευε ότι ήταν πραγματικά ένα υπέροχο δημιούργημα, ένα ανώτερο ον πλασμένο κατά την εικόνα του Θεού. Μετά, άρχισε να κάνει ανακαλύψεις που σιγά σιγά μείωσαν τη μεγάλη ιδέα που είχε για τον εαυτό του. Όλοι έχουμε την ικανότητα να αλλάξουμε τη ζωή μας προς το καλύτερο. Ο Θεός ποτέ δεν έβαλε κανέναν μέσα σε μια τρύπα από την οποία να μην μπορεί να βγει με τη βαθμιαία ανάπτυξη. Κι αν κλείσαμε τον εαυτό μας στη φυλακή της αποτυχίας και της αυτολύπησης, εμείς είμαστε οι μόνοι δεσμοφύλακες… οι μόνοι που κρατάμε το κλειδί για την ελευθερία μας.
Οι άνθρωποι είμαστε εξαιρετικά άτολμοι ως προς το να ρισκάρουμε, να ξανοιχτούμε σε άγνωστα εγχειρήματα και τομείς. Ακόμα κι εκείνοι που ριψοκινδυνεύουν το μέλλον τους για να πάνε μπροστά, παλεύουν πολλές φορές με μια πιεστική τάση τους να επανέλθουν στην προηγούμενη οικεία «μήτρα» της ασφάλειας, άσχετα με το πόσο θλιβερή ήταν η προηγούμενη ζωή τους.
Ο Άμπρααμ Μάσλοου, ένας από τους μεγαλύτερους Αμερικανούς ψυχολόγους, ονόμασε αυτό το φαινόμενο «σύμπλεγμα του Ιωνά» την έμφυτη, δηλαδή, τάση να προστατευόμαστε από την πιθανότητα της αποτυχίας. Η αλήθεια είναι ότι πρέπει να παίρνει κανείς αποφάσεις και μετά να καίει τις γέφυρες επιστροφής ώστε να αναγκάζεται να επιμείνει στην προσπάθειά του. Φημολογείται ότι αυτό ακριβώς συνέβη στην κυριολεξία, σε μία από τις μάχες που έδωσε ο Μέγας Αλέξανδρος. Ο μεγάλος αυτός στρατηλάτης ετοιμαζόταν να οδηγήσει τους άνδρες του εναντίον ενός ισχυρού εχθρού με στρατό πολύ μεγαλύτερο από το δικό του.
Εξαιτίας αυτής της μεγάλης αριθμητικής υπεροχής του εχθρού, ο στρατός του δεν έδειχνε ενθουσιασμό για την επικείμενη μάχη, καθώς, την ώρα του απόπλου, όλοι φοβούνταν πως αυτή η εκστρατεία θα ήταν το τέλος τους. Όταν τελικά ο Αλέξανδρος αποβίβασε το στρατό του στο εχθρικό έδαφος, διέταξε να κάψουν όλα τα καράβια. Και καθώς το μόνο μέσο διαφυγής τους γινόταν παρανάλωμα του πυρός και βυθιζόταν πίσω τους, ο Αλέξανδρος σηκώθηκε και μίλησε στους στρατιώτες του λέγοντας: «Βλέπετε τα πλοία σας που έγιναν καπνός, και τις στάχτες τους που επιπλέουν στη θάλασσα; Αυτή είναι η εγγύηση ότι θα νικήσουμε, γιατί κανείς από μας δεν μπορεί να φύγει απ’ αυτή την απαίσια χώρα αν δεν βγούμε νικητές από τη μάχη. Άνδρες, όταν θα γυρίσουμε στην πατρίδα, θα γυρίσουμε με τα δικά τους καράβια!» Το να «καις όλες τις γέφυρες» δεν είναι εύκολο πράγμα φυσικά. Πάει ενάντια στη φύση του ανθρώπου που είναι έτσι φτιαγμένη, ώστε να τον ωθεί προς την ασφάλεια και την επιβίωση. Όπως και δεν είναι εύκολο να προσπαθήσει να αλλάξει κανείς δουλειά για παράδειγμα, «επειδή δεν είναι ευχαριστημένος». Ωστόσο αν το καλοσκεφτεί κανείς, ένα από τα θλιβερότερα πράγματα σ’ αυτή τη ζωή, όπως είχε πει και ο διάσημος αμερικανός συγγραφέας Ουίλιαμ Φώκνερ, «είναι ότι το μόνο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε επί οχτώ ώρες την ημέρα, κάθε μέρα, είναι η δουλειά.
Δεν μπορούμε να τρώμε οχτώ ώρες την ημέρα, ούτε να πίνουμε οχτώ ώρες την ημέρα, ούτε να κάνουμε σπορ ούτε να κάνουμε βόλτες οχτώ ώρες την ημέρα… το μόνο που μπορούμε να κάνουμε επί οχτώ ώρες την ημέρα είναι να δουλεύουμε». Αποτέλεσμα είναι, αν αυτό δεν μας κάνει ευτυχισμένους, να μας κάνει πολύ δυστυχισμένους. Ένα ρητό λέει ότι αυτός που αλλάζει συνέχεια δουλειές δεν πλουτίζει ποτέ του. Αυτό δεν είναι αλήθεια όμως. Αυτός που αλλάζει δουλειές μπορεί να πλουτίσει, και μάλιστα πολύ περισσότερο από άλλους. Γιατί προσφέρει την ευκαιρία στον εαυτό του. Γιατί δεν παραιτείται από την επιδίωξή του να είναι ευτυχισμένος.
*Ο Og Mantino είναι Διάσημος Αμερικανός συγγραφέας, μεταξύ άλλων και του «Μεγαλύτερου Πωλητή στον Κόσμο». Τα βιβλία του στα ελληνικά κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Διόπτρα.
Δείτε τη συνέχεια του άρθρου που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Ασφαλιστικό Μάρκετινγκ”, τεύχος 6, Φεβρουάριος 2012. Γίνετε συνδρομητές στο www.asfalistikomarketing.gr, διαβάστε ολόκληρο το άρθρο και αποκτήστε πρόσβαση σε όλα τα άρθρα, όλων των τευχών. Περισσότερες πληροφορίες: 210 9578130-2
