Κάθετα αντίθετη σε οριζόντια περικοπή του Τραπεζικού Χρέους είναι η Ένωση Ελληνικών Τραπεζών για τα Μέτρα Ανακούφιση των Δανειοληπτών, που προωθεί η Κυβέρνηση, ενώ υπολογίζει σε 1,1 δισ. ευρώ τις πρόσθετες Κεφαλαιακές Ανάγκες των Τραπεζών ως «Αντάλλαγμα» την κάλυψή τους. Να μην ξεχνάμε ότι τα Τραπεζικά Συμφέροντα δεν τα υποστηρίζουν μόνον οι Εγχώριες Τράπεζες, αλλά ολόκληρο το Διεθνές Τραπεζικό Κατεστημένο που Ελέγχει όλες τις Κυβερνήσεις στον Κόσμο εκτός της Ρωσίας του Ιράν και της Βόρειας Κορέας! Στην έκθεσή της η ΕΕΤ δηλώνει τα εξής: «Το Ελληνικό Τραπεζικό Σύστημα το 2011 και το 2012» περιλαμβάνει εκτίμηση για φυγή του 25% των καταθέσεων την προηγούμενη 2ετία (70 δισ. ευρώ) και μεταξύ άλλων εκτιμά ότι αν δεν μετείχε το Τραπεζικό Σύστημα στο PSI δεν θα είχε ανάγκη για Ανακεφαλαιοποίηση παρά τη Κρίση.
Ειδικά για τους Δανειολήπτες η ΕΕΤ είναι Κάθετα Αντίθετη: Απαντώντας στο ερώτημα αν συνιστά ρεαλιστική λύση για την ελάφρυνση του δανεισμού νοικοκυριών και επιχειρήσεων μια οριζόντια περικοπή του χρέους του ιδιωτικού τομέα, αναφέρει ότι κάτι τέτοιο «οδηγεί σε ανακατανομή του εισοδήματος εις βάρος εκείνων που δεν έχουν δανειστεί ή αποπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους κανονικά, νοθεύει τον υγιή ανταγωνισμό, κα υπονομεύει τα συναλλακτικά ήθη».
«Τελικά, το βάρος αυτής της πολιτικής θα το επωμιστούν εκ νέου, υπό τις τρέχουσες συνθήκες, οι συνεπείς έλληνες φορολογούμενοι», προσθέτει ενώ ταυτόχρονα μια τέτοια απόφαση θα συνεπαγόταν ισόποσες ζημίες στους ισολογισμούς των τραπεζών και, κατά συνέπεια, περαιτέρω μείωση της κεφαλαιακής τους επάρκειας που θα απαιτούσε νέα ανακεφαλαιοποίηση…
Πάντως, τίθεται υπέρ της κυβερνητικής πρότασης για τη λήψη μέτρων ανακούφισης δανειοληπτών. Για τη θέσπιση νομοθεσίας σύμφωνα με την οποία, τα πρόσωπα που πληρούν τις προϋποθέσεις θα μπορούν, αν το επιθυμούν, να υπάγονται σε ευνοϊκή ρύθμιση του ενυπόθηκου δανείου τους που αφορά την κύρια κατοικία τους αναφέρει ότι οι ρυθμίσεις προτείνεται να καταλαμβάνουν: τους μισθωτούς (δημόσιους και ιδιωτικούς υπαλλήλους), τους συνταξιούχους, όσους έχουν τεκμαιρόμενη σχέση εξαρτημένης εργασίας, τους ανέργους, τους πάσχοντες από βαριές ασθένειες, τους πολύτεκνους, και αυτούς που έχουν μόνιμη αναπηρία, υπό την προϋπόθεση ότι το ετήσιο φορολογητέο εισόδημά τους δεν υπερβαίνει το ποσό των € 25.000, και από 01.01.2010 μέχρι την ημερομηνία υποβολής της σχετικής αίτησης το εισόδημα αυτό έχει υποστεί μείωση άνω του 35%.
Εκτιμά όμως ότι η πρόταση απαιτεί πρόσθετες κεφαλαιακές απαιτήσεις ύψους τουλάχιστον 1,1 δισ. ευρώ, καθώς και επιπτώσεις στη ρευστότητα και στα έσοδά τους και εκτιμά ότι «η πρόταση αυτή είναι αναγκαίο να αποτελέσει αντικείμενο επεξεργασίας από την Τράπεζα της Ελλάδος σε ό,τι αφορά τις εποπτικές συνέπειες που συνεπάγεται για τις τράπεζες».
Τίθεται επίσης υπέρ των κυβερνητικών προτάσεων για τη κατάργηση: του δικαστικού συμβιβασμού, τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του εξωδικαστικού συμβιβασμού (προτείνεται ο αποφασιστικός ρόλος των πιστωτών που καλύπτουν το 51% των υποχρεώσεων), αλλά και σε περίπτωση σφράγισης επιταγών λόγω έλλειψης υπολοίπου, της απαγόρευσης εκ νέου χορήγησης στελεχών επιταγών.
