Μια οδυνηρή περιπέτεια οκτώ ετών φαίνεται ότι φτάνει στο τέλος της, καθώς η χώρα τυπικά απαλλάσσεται από τον βραχνά των μνημονίων. Ως εξέλιξη είναι οπωσδήποτε θετική και μόνο αισιόδοξα συναισθήματα μπορεί να προκαλέσει. Ειδικά οι μικρομεσαίοι που κυριολεκτικά υπέφεραν όλα αυτά τα χρόνια, μπορούν να δουν το μέλλον με πιο ευοίωνες προοπτικές. Βέβαια, η έξοδος από τα προγράμματα προσαρμογής δεν σημαίνει και το οριστικό τέλος της ελληνικής κρίσης, καθώς η οικονομία μας παραμένει ακόμα σε δύσκολη θέση. Μπορεί όμως να αποτελέσει την απαρχή μίας άλλης πορείας, με θετικό πρόσημο. Αρκεί να μην επαναπαυθούμε, να μην χάσουμε άλλο πολύτιμο χρόνο και πλέον συντεταγμένα να προχωρήσουμε στην εκπόνηση ενός εθνικού αναπτυξιακού σχεδιασμού, με αιχμή του δόρατος τις ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Εκτιμώ ότι μπαίνουμε στο πιο κρίσιμο διάστημα και οφείλουμε όλοι να είμαστε σε εγρήγορση και κυρίως να επιδείξουμε πνεύμα ενότητας και συνεργασίας. Εφόσον εστιάσουμε σε όσα μας ενώνουν και όχι σε όσα μας χωρίζουν, είμαστε ικανοί να διορθώσουμε πολλά κακώς κείμενα και να προχωρήσουμε με πιο σίγουρα βήματα. Κυρίως να δείξουμε έμπρακτα ότι διδαχθήκαμε από τα λάθη που μας οδήγησαν σε συνθήκες κρίσης και μνημονίων. Πολιτικές δυνάμεις, φορείς και κοινωνικοί εταίροι έχουν υποχρέωση να ενώσουν τις δυνάμεις τους για να αφήσουμε οριστικά πίσω μας τον εφιάλτη των τελευταίων ετών και βήμα βήμα να «χτίσουμε» μια πιο ανταγωνιστική ελληνική οικονομία. Δεν παραγνωρίζω τη δυσκολία που θα προκύψει από την επιτήρηση εταίρων και δανειστών, όμως είναι η τελευταία μας ευκαιρία για να «ανέβουμε» για τα καλά στο «τρένο» της ανάπτυξης. Και δεν πρέπει με τίποτα να τη χάσουμε.
