Σε ανοιχτή επιστολή της η Δήμητρα Λύχρου, πρόεδρος της ΕΕΑΕ αναφέρεται σε καταστάσεις που αφορούν στο πεδίο της εκπροσώπησης του κλάδου των διαμεσολαβητών:
Ένα από τα βασικά μαθήματα που έχω πάρει στη ζωή μου είναι ότι ο άνθρωπος πρέπει να πορεύεται στηριζόμενος μόνο σε ηθικές αξίες και σταθερές αρχές. Διαφορετικά θα χαθεί σε αδιέξοδους δρόμους.
Θλίψη και προβληματισμό προκαλούν κινήσεις και συμπεριφορές που στηρίζονται στη λασπολογία και τη συκοφαντία. Μάλιστα αυτός ο προβληματισμός εντείνεται δυστυχώς όταν μιλάμε για συμπεριφορές ανθρώπων που κινδυνεύουν να χαρακτηρίσουν άδικα έναν ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο.
Τέτοια περιστατικά καταγράφονται σήμερα και στον δικό μας επαγγελματικό χώρο. Άνθρωποι που υποτίθεται πορεύονταν με κάποια ιδανικά, τελικά δέχονται , στο βωμό της όποιας σκοπιμότητας, να συνάψουν και τις πιο ανίερες συμμαχίες.
Όταν δε οι άνθρωποι αυτοί διεκδικούν, μέσω εκλογικών διαδικασιών την εκπροσώπηση του κλάδου, τότε τα πράγματα γίνονται πιο σοβαρά. Τι παράδειγμα αλήθεια στέλνει κάποιος που δεν διστάζει να συνεργαστεί με άτομο που φέρει στις πλάτες του ένα «μαύρο» παρελθόν και έχει επιχειρήσει να αναστατώσει και να διαβάλει με συκοφαντικές αναφορές έναν ολόκληρο κλάδο και τους ανθρώπους που τον υπηρετούν !
Επειδή τέτοιου είδους συνεργασίες δεν είναι τυχαίες, το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι ότι υπάρχει μεθόδευση με στόχο την ικανοποίηση ίδιων κινήτρων και των δύο πλευρών. Και του ανθρώπου που επιδιώκει να εκπροσωπήσει έναν ολόκληρο κλάδο και αυτού που πρόθυμα συμμετέχει προσδοκώντας την αναβάθμιση !
Τέτοιου είδους πρακτικές πρέπει να παταχθούν από τον ίδιο τον κλάδο και τους ανθρώπους του.
Οφείλουμε όλοι να προτάξουμε την ενότητα και το καλό του κλάδου μας και να μην επιτρέψουμε την ικανοποίηση των όποιων επιδιώξεων μπορεί να έχουν κάποιοι που αποδεικνύονται αριβίστες.
Η θεσμική μου θέση αλλά και οι δεκαετίες που υπηρετώ συνδικαλιστικά την διαμεσολάβηση δεν μου επιτρέπουν να μείνω απαθής παρατηρώντας τέτοια φαινόμενα και μεθοδεύσεις.
Θα πρέπει επιτέλους να πάψουν όλα να λειτουργούν με την λογική του “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα & και να περάσουμε στο “ο σκοπός ΔΕΝ αγιάζει τα μέσα “.
