Η υιοθέτηση της κατάλληλης επενδυτικής στρατηγικής είναι ζωτικής σημασίας για κάθε ασφαλιστική εταιρεία, καθώς συνδέεται άρρηκτα με τη βιωσιμότητά της και την ικανότητά της να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, τόσο προς τους ασφαλισμένους της, όσο και προς τους μετόχους, τους εργαζόμενους, τους συνεργάτες και την ευρύτερη κοινωνία.
της Κατερίνας Ρεϊζάκη, Αναπλ. Διευθύντριας Επενδύσεων, Εθνική Ασφαλιστική (Περιοδικό Ασφαλιστικό Marketing, Δεκέμβριος 2025)
Η επενδυτική στρατηγική καθορίζεται κυρίως από το είδος των ασφαλιστικών προϊόντων που προσφέρει η εταιρεία. Πιο συγκεκριμένα, μια ασφαλιστική εταιρεία Ζωής και Υγείας θα έχει διαφορετική προσέγγιση από μια εταιρεία Γενικών Κλάδων, καθώς οι υποχρεώσεις της προς τους ασφαλισμένους έχουν διαφορετικό χρονικό ορίζοντα και χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, ανεξάρτητα από το είδος της ασφαλιστικής εταιρείας, η επενδυτική στρατηγική όλων θα πρέπει να στοχεύει ταυτόχρονα στη διασφάλιση της αναγκαίας ρευστότητας, στην επίτευξη του επιθυμητού επιπέδου απόδοσης, στην τήρηση του επιτρεπτού επιπέδου ανάληψης κινδύνου και στην πραγματοποίηση επενδύσεων σύμφωνα με την Πολιτική Υπεύθυνων Επενδύσεων. Συνδέοντας το είδος της ασφαλιστικής εταιρείας με την επίτευξη των παραπάνω στόχων, διαμορφώνεται η κατάλληλη επενδυτική στρατηγική.
Για παράδειγμα, μια ασφαλιστική εταιρεία Γενικών Κλάδων, με βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις, χρειάζεται μεγαλύτερη ρευστότητα. Για το λόγο αυτό, επιλέγει επενδύσεις μικρότερου χρονικού ορίζοντα και υψηλής ρευστότητας, όπως T-Bills, κρατικά και εταιρικά ομόλογα λήξης έως 5 ετών, από αξιόπιστους εκδότες με υψηλή εμπορευσιμότητα.
Αντίθετα, μια ασφαλιστική εταιρεία Ζωής, με μακροπρόθεσμο επενδυτικό ορίζοντα και, ταυτόχρονα, υποχρεώσεις με εγγυημένες αποδόσεις, επιλέγει επενδύσεις μεγαλύτερης διάρκειας, με αποδόσεις που καλύπτουν τα τεχνικά επιτόκια, τοποθετώντας, παράλληλα, μέρος του χαρτοφυλακίου σε επενδύσεις με χαμηλότερη ρευστότητα αλλά μεγαλύτερη αναμενόμενη απόδοση. Πιο συγκεκριμένα, σ ένα επενδυτικό χαρτοφυλάκιο ασφαλιστικής εταιρείας Ζωής, τα κρατικά ομόλογα λήξης από 10 έως και 30 χρόνια αποτελούν το συνηθέστερο επενδυτικό εργαλείο. Σε αυτά τα χαρτοφυλάκια, ιδίως σε μεγάλες ευρωπαϊκές εταιρείες, υπάρχουν και επενδύσεις σε ιδιωτικά κεφάλαια (private assets), τα οποία επενδύουν απευθείας στην πραγματική οικονομία, αλλά λόγω του ότι δεν αφορούν δημόσια διαπραγματεύσιμες αξίες (public assets), έχουν σημαντικά χαμηλότερη ρευστότητα.
Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η ανάληψη κινδύνου παραμένει εντός των επιτρεπτών ορίων, η επενδυτική στρατηγική προσαρμόζεται, ώστε να πληροί τους περιορισμούς που τίθενται από το Διοικητικό Συμβούλιο, σε όρια ανά κατηγορία επένδυσης και συγκέντρωσης ανά εκδότη, αλλά και όρια μεταβλητότητας.
Αυτά συνήθως συνδέονται με τους στόχους που έχει θέσει το Δ.Σ. αναφορικά με το ελάχιστο επίπεδο του δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας, SCR ratio, όπως αυτός ορίζεται από το εποπτικό πλαίσιο Solvency II. Όσο πιο υψηλό SCR ratio έχει θέσει ένα Δ.Σ. τόσο πιο συντηρητική είναι η επενδυτική στρατηγική που ακολουθείται, όχι μόνο στο είδος των επενδύσεων αλλά και στη μεταβλητότητα που το χαρτοφυλάκιο ενεργητικού-παθητικού παρουσιάζει. Στην περίπτωση αυτή, αποφεύγονται όχι μόνο επενδύσεις σε κατηγορίες με υψηλή μεταβλητότητα και υψηλή κεφαλαιακή επιβάρυνση (π.χ. μετοχές), αλλά και σε ομολογιακούς τίτλους όταν αυτοί αποκλίνουν από τα χαρακτηριστικά των υποχρεώσεων (π.χ. ποσό, μέση λήξη, μέσο mod. duration), καθώς αυξάνουν τον επιτοκιακό κίνδυνο (interest rate risk).
Τα τελευταία χρόνια, η επενδυτική στρατηγική των εταιρειών διαμορφώνεται, επίσης, από την υιοθέτηση Περιβαλλοντικών, Κοινωνικών και Διακυβέρνησης (ESG) κριτηρίων, τα οποία εξασφαλίζουν βιώσιμη ανάπτυξη και μακροπρόθεσμη σταθερότητα. Οι ασφαλιστικές εταιρείες αποτελούν καίριους φορείς προώθησης βιώσιμης χρηματοδότησης, λόγω του μεγέθους του χαρτοφυλακίου τους και του μακροπρόθεσμου επενδυτικού ορίζοντα. Στο πλαίσιο αυτό, οι ασφαλιστικές εταιρείες προωθούν προϊόντα Unit Linked που πληρούν τα κριτήρια βιωσιμότητας, ενώ στο λοιπό επενδυτικό χαρτοφυλάκιο οι επενδύσεις ακολουθούν την Πολιτική Υπεύθυνων Επενδύσεων, όπως αυτή ορίζεται από την εκάστοτε ασφαλιστική εταιρεία.
Εν κατακλείδι, η επενδυτική στρατηγική αποτελεί το εργαλείο με το οποίο η ασφαλιστική εταιρεία οργανώνει και υλοποιεί τις επενδύσεις της, με στόχο τη βέλτιστη επίτευξη των οικονομικών και στρατηγικών στόχων της. Προσαρμόζεται πάντα στις ιδιαίτερες συνθήκες της εταιρείας, αλλά και στις εξωτερικές παραμέτρους, όπως οι αγορές, το εποπτικό πλαίσιο και οι νέες τάσεις. Θα λέγαμε ότι είναι σαν τη μπαγκέτα στα χέρια του μαέστρου που συντονίζει διαφορετικά όργανα για να δημιουργήσει μια αρμονική μελωδία.
